💤 . . . "คร่อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกฟี้——— คร่อกกกกกกกกกกกกกกกกเเเเฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ้———— คร่อกกกกกกกกกกกกเฟฟฟฟฟฟฟฟ้———— แจ้บแจ้บแจ้บแจ้บ— คร่อกกกกกกกกกกกกฟววววววี้———คร่อกกกกกกกกกกกกกก"

⠀⠀⠀⠀⠀ “ ถึงจะสูญเสีย ก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป ถึงจะเจ็บปวดเจียนตายขนาดไหนก็ตาม ” ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

กา— กา— ! อีกาส่งข่าวสารกระจายข่าวว่าหมู่บ้านที่ใกล้เคียงกับบริเวณที่ถูกส่งไปแวะเวียนประจำการมีอสูรบุก ถ้างั้นก็ถึงเวลา.. "หมูป่าบุกทะลวง !!!" "ฮะฮะฮ่า !! อสูรโดนข้าปาดเรียบ ปลอดภัยแล้วนะโว้ย !" เป็นอีกครั้งที่ผู้คนปลอดภัย แต่ปลาที่ตากแห้งไว้หลังบ้าน ขอสวบเป็นค่าตอบแทนแล้วกัน

ㅤㅤ ㅤㅤ ได้ยินเสียงคุ้นแว่วมา อสุรีขยับตัวซ้ายขวา นำตัวเองออกมาจากตะกร้าสานใบโปรด ยกมือขึ้นขยี้ตา ก้าวเดินไปทิ้งตัวนั่งข้าง ๆ หญิงสาว ⠀⠀❛ ชิโนบุ . . . ยังไม่นอน ? ❜ มืดแล้วนี่นาㅤㅤ ㅤㅤ ㅤ

ㅤ ㅤเสียงร้องไห้ปลุกจากภวังค์ฝัน ㅤกุลีกุจอเข้าโอบอุ้ม ㅤ" ฝันร้ายหรืออิโนะสุเกะ ? ㅤไม่เป็นไร, ไม่เป็นไรนะลูกรัก ㅤแม่อยู่นี่กับลูกแล้ว " ㅤกอดประคองตราบอุรา ㅤให้สัมผัสส่งต่อไออุ่น ㅤให้บทเพลงกล่อมเกลาจนหลับฝัน ㅤก่อนรุ่งสางจะมาถึง ㅤแม่จะคอยขับไล่ฝันร้ายให้ลูกเอง ㅤ

⠀ กลิ่นอายของผู้คนมากหน้าหลายตา ณ สถานที่แห่งใหม่นี้ ทำให้ข้ารู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก “ แม้จะมีหลายท่านที่ข้ารู้จักชื่อเสียงเรียงนามมาบ้างแล้ว แต่ข้าก็เพิ่งมาสถานที่แห่งนี้เป็นครั้งแรก ยินดีที่ได้พบ แล้วก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ ! ” ⠀

กิยู! กิยู! เดี๋ยวเถอะ ถอยไปเลยนะสุนัขนิสัยไม่ดี! .. ชู่ว… กิยู ไม่ร้องนะ พี่อยู่นี่แล้ว พี่สาวของกิยูอยู่นี่แล้วนะ ผมผ้ายุ่งเหยิงไปหมดแล้วน้องพี่ พี่ดูหน่อยสิบาดเจ็บตรงไหน พี่ไล่สุนัขไปแล้วไม่ร้องนะ พี่ชอบรอยยิ้มของกิยูที่สุดเลย ไหน…ยิ้มเร็วคนเก่ง

หลังจากใช้เวลาฝึกฝนร่างกายและทักษะการต่อสู้มาตลอดทั้งวัน ก็ถึงเวลาหาอาหารมื้อเย็นรับประทาน แน่นอนว่ามันจะเป็นอย่างอื่นไม่ได้ ' แซลม่อนต้มไชเท้า ' เป็นอาหารลำดับแรกที่เขาจะสั่งและนึกถึงอยู่เสมอ ในวันนี้เองก็เป็นเช่นนั้น เสาหลักวารีสั่งเหมือนเดิม และนั่งทานพร้อมรอยยิ้มเช่นเคย

⠀ ⠀⠀❛ พี่ . . . ลูกนั้น ลูกนั้นดีไหม ? ❜ กระตุกมือของผู้เป็นพี่ ชี้ขึ้นไปยังต้นไม้ต้นสูงต้นหนึ่ง คุณพ่อเหมือนจะอาการดีขึ้นล่ะ เพราะอย่างนั้นจึงชวนทันจิโร่ออกมาหาอะไรให้คุณพ่อเป็นของขวัญ ⠀⠀❛ แต่ว่าความสู —— หวา .ᐟ ❜ ⠀ ⠀

⠀ ตะวันลาลับ ขอบฟ้าผลัดสี ดวงเดือนเคลื่อนขึ้นแทนที่ ใกล้คล้อยเข้าสู่ยามวิกาล ไร้ซึ่งความปลอดภัยสิ้น สัตว์ร้ายล้วนเริ่มออกหากิน ควรรีบกลับเรือนพักผ่อนกันได้แล้ว ⠀

หากมีโรคติดต่อที่ควรแพร่กระจายไปยังโลกใบนี้ นั่นอาจเป็น ‘รอยยิ้ม’ หรือเปล่านะ เพียงพี่สาวจรดปลายนิ้วลงบนพวงแก้มเพื่อหยอกล้อน้องชาย เท่านั้นใบหน้าบูดบึ้งพลันหลุดยิ้มออกมาอย่างเผอเรอ ราวกับแสงแดดอ่อนในยามเช้าตรู่ ราวกับกลิ่นหอมข้าวใหม่ยามหุงสุก +

͏ ㅤ⠀⠀ ͏ ㅤ⠀⠀❝ เป็นยังไงบ้าง ไม่บาดเจ็บมาใช่ไหมคะ? ❞

ㅤㅤ ㅤㅤ ⠀⠀❛ . . ❜ ไม่กลัวนะ 🫳🏻ㅤㅤ ㅤㅤ ㅤ

⠀⠀⠀ ปากกาหยุดนิ่งเหนือถ้อยคำ พึมพำวนเวียนไม่คลาย เผลอเหม่อลอยลึกดั่งคนหลงทาง อกอึดอัดจุกเสียดแทบสิ้นลม เพียงหนึ่งขณะลมโกรกพัดสะกิดเตือนสติ ถอนหายใจโล่งอกดังพริ้วลม สายตาเอื้อนเอียงผ่านกรอบหน้าต่าง จันทร์เพ็ญกลมโอบฟ้าละมุนกลม ส่องเป็นพรปลอบขวัญยามราตรี ⠀⠀⠀

เขาว่ากันว่า มนุษย์ไม่อาจกำหนดโชคชะตาได้ . . . ในวันดูตัวเจ้าสาว ผู้ที่ถูกเลือก ควรจะเป็นผู้เป็นน้องสาวของข้า แต่เมื่อท่านผู้นั้นเดินเข้ามา ข้าก็ได้รู้ว่ารักแรกพบมีอยู่จริง

⠀ ⠀ ⠀ ⠀อาระ —? ⠀ ⠀มีกันหรือยังน้า ⠀ ⠀อย่าลืมอุดหนุนกันนะจ๊ะ ♡ ⠀ ⠀

⠀ “ อย่าได้ลืมสิ่งที่ลูกเห็นเป็นอันขาด — ” ⠀ # ROLEPLAY | TH @ demonslayer ⠀

⠀ เขาเองก็มาถึงที่นี่ได้สักพักแล้ว ผู้คนมากมายเชียว, เรื่องการพบปะคนใหม่ ๆ น่ะ ทันจูโร่ไม่ได้แบกร่างกายไปทำเช่นนั้นนักดอก “ดูเหมือนว่าจะต้องทำอย่างนี้สินะ…” คิเอะทำวากาชิมาตั้งมาก เขาเองก็ช่วยนิดหน่อย “เอาล่ะ—” #จะมอบขนมให้กับคนที่มารีทวิต #จะทําความรู้จักกับคนที่มารีทวิต ⠀

ㅤㅤ ㅤㅤ ตัวเลขเพิ่มขึ้นไม่หยุดเลยล่ะㅤㅤ ㅤㅤ ㅤ