Hazır bahsi geçmişken Kayıp Zamanın İzinde bağlamında da bir dedikodu yapalım: 1912 yılında Marcel Proust, Kayıp Zamanın İzinde’nin ilk cildi olan “Swann’ların Tarafı” (Du côté de chez Swann) için yayınevi arıyordu. El yazmasını dönemin en prestijli edebiyat çevresi olan La

“uzunharmanlar’da bir davetsiz misafir”

“buradan gördüğümüz kadarıyla” yalın ama bir o kadar da merak uyandırıcı. ben şimdiden sevdim. Siren Yayınları

annemi kaybettikten sonra ablam evlendi ve ne zaman kuru fasulye pişirse anneminki gibi olmadığından sitem eder, ben anlamazdım. ben de evlendim ve yaptığım hiçbir kuru fasulye anneminki gibi lezzetli gelmiyor artık. anne, sen ne büyülü bir şeysin. ah anne. ah.

“bunu okudun mu?” diye sordu. “elbette,” dedi fransız. “çok ünlü bir romandır.” “güzel mi?” “duruma bağlı.” “neye bağlı?” “sana,” diye yanıtladı fransız. “bir kitabın yarısı yazarın ifade ettiği şeydir, diğer yarısıysa, onun senin için ne ifade ettiği.” terra alta, javier cercas

fb maçlarının olduğu her akşam evde bir telaş var. az önce ikinci golde adam o kadar heyecanlandı ki kurabiye kabına çarptı döndü bir de kaba “pardon” dedi. sonra bana uzattı “özür dilediğim kurabiyelerden yemek istersen al hayatım” diyor ajshsh. bize biraz akıl fikir lütfen. 🤲🏻

“gün batımı gibi güzel bir şeyin bile kalbinizi kırabileceği günler vardır.”

1. takma dişlerini bir anda çıkaran yaşlılar 2. sınıfa aniden aşı için gelen hemşireler 3. kuran’ı yırtan kız 4. 21 aralık 2012 kıyamet senaryosu 5. süt kardeşler/gulyabani 6. uzun koridorlu evler (ışığı kapatıp usain boltmuşcasına herkesin olduğu odaya koşmak)

evimin penceresinin bana bu saatlerde sunduğu görsel şölene bayılıyorum.

open.spotify.com/track/7hN5MWu7…

hayatın içinden, her gün şahit olduğumuz bir günün sayfalara dökülmüş hâli bu kitap. mazal ailesinin her bir ferdine, anlatıcı isidore mazal’ın gözünden bakıyoruz. kimse tarafından fark edilmemiş, kendi dünyasında yaşamaya çalışan dory’nin iç ısıtan öyküsü bu. Siren Yayınları

hani zaman zaman bazı şarkıların girişini konuşuyoruz ya aklıma gülben ergen’in “yalnızlık” şarkısının başlangıcı geldi. öyle işte.

o kadar bekledim ki seni, sakın hayal kırıklığına uğratma olur mu? nihayet başlıyorum.