"Yırtarak geçiyor kalbimizden hayatı da törpüleyen zaman Şuramızda bir şey var Acıya benzer Umuda benzer"

“Ya farkıma vardığında farkın kalmamış olursa?”

"İç sesimi bile susturdum ben."

"Ellerin elime niye kapı duvar? Dağlanıyor gibi gençliğim, aç şu kapıyı"

"Sadece bir kere sordum içimden sana Bir karanfil toprağa küs Yok mu ismim ezberinde?"

"Benim adım korken senin adın buz mu? Söyle, erimez mi?"

"Bir şey var aramızda Senin bakışlarından belli Benim yanan yüzümden Dalıveriyoruz arada bir İkimizde aynı şeyi düşünüyoruz belki Gülüşerek başlıyoruz söze..."

"Bir yerde okumuştum: 'Tepeden tırnağa yaralısın sevmek senin neyine.' yazıyordu. Kalbime kazımak istedim bu cümleyi. Çok dokunmuştu.."

"İçimi kıpır kıpır eden bir ihtimalin gerçekleşmesine ihtiyacım var."

"Dumanını saklayınca yanmıyorsun sanıyorlar."

“İçimde her şeyi gözleri dolu dolu kabullenen bir kız çocuğu var. Dışımda ise buz gibi bir kadın…”

"Her sözde, her gözde şefkat aramam Kırıyor kalbimi sonunda nasıl olsa"

"Kimsenin okumayacağı bir deftere bile yazılmıyor bazı şeyler. İnsan kendisiyle bile konuşamıyor bazen..."

"Kelimelere gerek kalmadan beni anlayacaklarını sandım..."

"Duvarı boyadım ama çatlakların yeri hâlâ ezberimde."

"Hayal kırıklığı çoğu zaman olanlardan değil olmayanlara yüklenen anlamlardan doğar."

Bu aralar hayat içimde gürültü yapıyor.

"Yüzünü göğe çevirip haber beklediğini elbette görüyoruz" (2/Bakara, 144)

" 'Düşme anları'nı çok seviyorum. Düşme anlarında elinizi tutacak, kolunuza girecek, yaranızı pansuman etmek için telaşla koşacak, sırtınıza dokunup 'Hadi!' diyecek o kişileri gösterdiği için. O kişilerin varlıklarını ya da yokluklarını gösterdiği için... Düşmek güzeldir bazen."