FARSÇA KOLAY BEYİTLER-370 نومید نیستم ز ترازوی عدل حق زآن سر دهند هر چه ازین سر نداده اند (صائب تبریزی، غزل ۴۱۳۸)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-371 آدمی هر چند باشد در هنر صاحب عیار خویش را کامل ندانستن کمال دیگرست (صائب تبریزی، غزل ۹۹۰)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-372 هر چه آید به سرم باز بگویم گذرد وای از این عمر که با می گذرد، می گذرد (فریدون فرخزاد)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-373 آمد نصیب من ز همه مردمان دو چیز از دوستان مذلت و از دشمنان جفا (سنائی غزنوی، قصیده ۶)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-374 آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت (حافظ شیرازی، غزل ۸۲)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-375 نظری به کار من کن که ز دست رفت کارم به کَسَم مکن حواله که به جز تو کَس ندارم (عطار، غزل ۵۲۴)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-376 مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام تو مستریح و به افسوس می‌ رود ایام (سعدی شیرازی، غزل ۳۶۲)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-377 عندلیبی که به هر غنچه دلش می لرزد بهتر آن است که در صحن گلستان نبود (صائب تبریزی، غزل ۳۵۷۰)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-378 بت پرستی گرفته ایم همه این جهان چون بتست و ما شمنیم (رودکی، ابیات پراکنده، ۱۰۴)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-379 آنکه اول شعر گفت آدم صفی الله بود طبع موزون، حجت فرزندئ آدم بود (صائب تبریزی، غزل ۲۶۲۷)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-380 چه نیکبخت کسانی که با تو همسخنند مرا نه زهرهٔ گفت و نه صبر خاموشی (سعدی شیرازی، غزل ۵۸۵)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-381 جانم فدای جان تو، ای جان و ای جانان من کفر منست آن زلف تو، هم روی تو ایمان من (شاه نعمت الله ولی، غزل ۱۲۳۲)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-382 امیدوار چنانم که کار بسته بر آید وصال چون به سر آمد، فراق هم به سر آید (سعدی شیرازی، غزل ۲۸۱)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-383 ز آشنایانی که بر گرد تو اند ایمن مباش بارها بر سنگ پای من ز دامان آمدست (صائب تبریزی، متفرقات ۷۹)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-384 جان هر زنده دلی، زنده به جانی دگر است سخن اهل حقیقت، ز زبانی دگر است (خواجوی کرمانی، صنایع الکمال،غزل ۳۴)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-385 دیوان ظهیر فاریابی در کعبه بدزد اگر بیابی (لا ادری)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-386 تا عهد تو بر بستم عهد همه بشکستم بعد از تو روا باشد نقض همه پیمانها (سعدئ شیرازی، غزل ۲۴)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-387 خوبرویان جفا پیشه وفا نیز کنند به کسان درد فرستند و دوا نیز کنند (سعدئ شیرازی، غزل ۲۵۰)

FARSÇA KOLAY BEYİTLER-388 آنکه اول شعر گفت آدم صفی الله بود طبع موزون حجت فرزندئ آدم بود (صائب تبریزی، غزل ۲۶۲۷)