"Ağlayasım geliyor, bilmiyorsun.."

Ya Vedûd, kalbimi sevgiyle doldur. Ya Latîf, işlerimi kolaylaştır. Ya Şâfî, bedenimi ve ruhumu şifalandır. Ya Fettâh, bana kapılarını aç. Âmin.

Kitap şöyle sonlandı;

Yer işaretlerinizde bulunsun.

Hoş Geldin Ya Şehr-i Ramazan

Tevekkül,

“devam etmek zorundasın. kalbini lime lime doğrasalar da sabah kalkıp işe gitmek zorundasın. bugün kalbim çok ağrıyor, gönlüm biraz mahzun da gelmesem olmaz mı? diyemezsin. yaşama karışmak ve en azından eve dönene kadar o günü, buğulanmış gönlünle bitirmek zorundasın.”

Ne yazık ki kendi kırdığı bardağı, senin yanlış yere koyduğunu kanıtlamaya çalışıp vicdanını rahatlatan insanlar var.

Beklemek bir ibadet biçimidir.

çeviriye bile basmadan önümüze düsen her ispanyolca tiviti favlarken

"Hayat çok kısadır ama hiçbir şey yapmamak için de uzundur." diye yazmıştı İlber Ortaylı. Allah rahmet eylesin.

Dediler ki: "En azından seni güçlü yaptı." Ama içimdeki çocuk sessizce cevap verdi: "Ben sevgi umuyordum, hayat dersi değil. İhtiyacım olan teselliydi, yara izleri değil."

Kanatları yanık bir ankayım Küllerimden gül toplarım Gölgeye düşsem bile Ben ateşlerden doğacağım 🐦‍🔥

Yaşamak eskiden akar giderdi. Artık her günü arkasından ittiriyorum..

Yalnızlık tek başına olmak değil, anlaşılmamaktır. Ve insan bazen en çok anlaşılmadığını hissettiğinde yorulur..

Çocukluğumdan bana kalan tek alışkanlık; yük olmamaya çalışmak..