“Altı çizilecek bir şey yazdıysam onu okurun bulması gerek. Bulmamışsa, yazamamışımdır.” (Semrin Şahin, Edebiyat Haber)

Kamera karşısına geçen her oyuncunun elinde silah... Çat çat çat... Sonra da eğitimciler, analar, babalar "Aman ha çocuklar şiddetten uzak durun." Önce sanatçıları uzak tutun şiddetten. Eline silah almadan sanat yapamıyorlarsa yapmasınlar... Sözüm senaristlere de gelsin.

Dijital yayıncılık, gözlemlediğim kadarıyla kitap sektörünü çok etkilemedi. İnsanlar kitaba dokunmayı, onu eline alıp okumayı seviyor. Ama dergicilik, gazetecilik alanında aynı durum söz konusu değil. İnternet dergiciliği, siteleri, gazeteleri yaygın ve onun da okuru, izleri var

İyi yazarların reklamını en iyi yapan şey, yazdıklarının niteliği ve okurdaki karşılığıdır. Okur, bunu eninde sonunda anlıyor ve konuşmaya başlıyor. Etkileşim ile yayılıyor beğenilir. Bol paralı reklamların asla yapamaycağı şey işte budur. Kitabın en iyi reklamını okur yapar.

Dil tadı da zamanla değişebiliyormuş. Bunu anladım. Bir zamanlar okuyup durduğum şeylere bugün onları nasıl okumuşum diyorum. Lezzetli bir metin için kimi zaman abur cuburda zaman kaybediyorum ki dönünce o daha bir lezzetli gelsin diye. O metin beni dil mesti ediveriyor.

Döndüm Çehov okudum bugün. Tadından yenmez üç kısa hikâye ile günümü şenlendiriverdi. Çehov gibi ustaları hep bir kenarda tutmak, arada bir okuyup dili tatlandırmak lazım. Başka bir şey onlar. Hani anlatılmaz, yaşanır denir ya, ondan işte. Calvino, Heinrich Böl gibi isimler de...

“Edebiyat, yaşanan günleri tarihten çok daha iyi anlatır çünkü onun içinde duygu vardır.” Mario Levi

“Güzel öyküleri, dinlemeyi çok sevdiğim, bana yoğun duygular yaşatan ancak hemencecik biten şarkılara benzetiyorum ben. “ (Nisan Erdem, Edebiyat Haberdeki söyleşisinden)