Tek sorun şu, Artık kafamı yastığa koyduğumda hayalini kurabileceğim bir şey kalmadı..

Teşekkürler HaYaT. Bir kez daha yaşanmaz olduğunu gösterdin...

Nefes almaya ihtiyacım var ...

#sustum

Artık hiçbir şeyin yakasına tırnaklarım sökülürcesine yapışmıyorum.Bu zamana kadar olacağı varsa olurdu zaten diyip pes ediyorum.Emekse emek ,Zamansa zaman herşeyi gözü kapalı feda ettigim hicbirsey benim olmadı çünkü.

Sen beni çok sonra anlayacaksın .

fotoğrafına ne kadar uzun süre bakabileceğimi bilmiyorsun.

...

İfade edemediğim bir eksiklik hissi var içimde , Sanki herşey başka türlü olabilirdi...

Ve bazen Hayattır sevmek, Birini çok uzaktayken bile Yüreğinde taşıyabilmek ...

Bizi bazı acılar hissizleştirdi... Çok yorgunum ve bu keşke sadece fiziksel olsaydi.

Kendi içimde Kendimi kaybettim , Bulamıyorum ! Kimsede Anlamıyor..

Unuturmuyum ben ..

Sevdiğiniz insanları kaybetmeye alıştığınız zaman, hayatı önemsememeye de alışıyorsunuz. Kendimi bırakmak, unutmak, uyumak istiyorum ...

Bir ara herşey gönlümce oldu gibi ama sonra hepsi geçti...

Kendime... Hiçbir hevesimin kursağımda kalmayacagi bir yıl diliyorum...