โฮร ครูเคยถามว่าใครคือคนที่เสียสละทีัสุดในโลก กุกำลังจะตอบเซี่ยเหลียน ครูชิงเฉลยว่า ทุกคนคงตอบว่าแม่ใช่ไหม 🙏🏼😭

culture shock เหมือนกันพอมาเจอพาร์ทไทม์ที่ญป จะทำวันนึง 2 ชม.ก็ได้ จะทำสองวันต่อวีคก็ได้ ขอให้ทำงานได้เถอะรับหมดไม่เกี่ยง เด็กม.ปลายเด็กมหาลัยมีตังช้อปปิ้งกันรึ่มๆ บางคนชิลจัดทำแต่พาร์ทำไทม์ยันแก่

ฉากจบในตำนานขนาดคนแต่งยังคาดไม่ถึง

อัลไซเมอร์น่ากลัวมากจริง ๆ เพราะผู้ป่วยจะไม่ได้ลืมแค่คนที่รัก แต่จะลืมว่าต้องกินข้าวยังไง กลืนอาหารยังไง ลืมว่าต้องเดินยังไง พูดยังไง จนสุดท้ายจะกลายเป็นผู้ป่วยติดเตียงที่จำอะไรไม่ได้ พูดก็ไม่ได้ และการลืมครั้งสุดท้ายคือการลืมหายใจอะ

เป็นประเทศ​เดียวที่เปิดหน้าเหยื่อและเบลอหน้าคนทำผิด​ ขำขื่นสัสๆ

ผลของการห้ามเถียง และบอกให้เงียบคือ กูเงียบไปเลย เป็นintrovertขั้นสุดท้าย สกิลเข้าสังคมแย่มาก คุยก็ไม่เก่ง พูดเบาพูดไม่ชัด คิดหัวข้อคุยก็ไม่ออก ชอบอยู่คนเดียว ละบอกให้กูเฟรนลี่มีสังคม ถุ้ย

1 ในฉากที่โคตรฉลาดของ ไมเคิล สกอฟิลด์จาก prison break นัดแลกตัวประกัน แบบที่ตัวเองไม่มีอาวุธ ฮีก็นัดเลย พิพิธภัณฑ์ มีเครื่องแสกนโลหะ อีกฝ่ายก็เอาปืนเข้าไม่ได้ ตัวโกงเลยให้คนไปเฝ้าทุกประตู คือถ้าออกก็โดนยิง แต่ไม่จ้ะ ไมเคิลนางทุบกระจก = เหตุฉุกเฉิน จนทก็ต้องให้ออกทางเดียว

กุนี่แหละหมอดู

พ่อแท้ของแฮร์รี่ เปรตยิ่งกว่าใครในเรื่อง มีคนดีๆที่ไหน ไปแกล้งเค้า เพียงแค่เค้าเดินผ่านอ่ะ ถ้ากูเป็นสเนปกูจะไม่แลตาแม้แต่เส้นผมลูกมัน ถึงจะชอบแม่มันก็เถอะ

เคยคิดแบบนี้ คิดว่า "มึงเป็นใคร มาสอนกูใช้ชีวิต" จนอายุขึ้นเลข 3 เปลี่ยนความคิดกลายเป็นนน "ใครก็ได้ช่วยบอกฉันทีว่าต้องทำไงกับชีวิตตต สอนฉันหน่อยจ้า บงการมาเลย เอดูเขตที ไม่ไหวแล้วยากเกิน"

นอยอะ เขาไม่ดีแก้แล้วจะต้องเก้บเพิ่มด้วยหรอ

ฟิลจับหนู เหมือนแขยงๆ55555555 ตลกก

ฉันทำงานพาร์ทไทม์ที่ญี่ปุ่น 2 วันสามารถซื้อ miss dior edp 50ml ได้อ่ะ ในที่ขณะที่เด็กไทยต้องทำงานเป็นเดือนกว่าจะได้ เห็นความต่างไหมพี่จี้

“อยู่วงน่าสงสารสุด” ประโยคนี้ไม่น่าใช้กับโรเซ่นะ นางไม่เคยโดนกันซีนในเกาดังตีคู่มากับเจนนี่เลยด้วยซ้ำโดยเฉลี่ยก็ได้ท่อนร้องเยอะสุดในวงอยู่แล้วแต่คอนเซปวงดันไปได้ดีกับเจนลิซ่ามากกว่า ส่วนคนน่าสงสารสุดคือพิจี้นางเมนโวคอลแต่ไม่ค่อยได้ใช้เสียงเท่าไหร่กับวงเต้นก็อยู่ท้ายๆพอๆกับลิซ่า

ชื่อไทยในพจนานุกรมคือจันทรกานต์ แปลว่าเป็นที่รักของพระจันทร์ โรแมนติกมาก 🥺

สงสารคนกรุงเทพเลย อุตส่าห์เลือกมาเต็มเหนี่ยว

ก็ชายแท้เปโดเหมือนเดิม พลิกไรคะ

ความรักในวัย 20 สนุกที่สุดแล้ว มันเป็นแค่เรื่องของคนสองคนจริงๆ ในวัยใกล้ 30 หรือ 30 ไปแล้ว มันเป็นเรื่องของ ฐานะ ความมั่นคง อนาคต ครอบครัว และอีกสารพัดสิ่ง ความสนุกมันหายไปเยอะมาก มันถูกแทนที่ด้วยความรับผิดชอบจากรอบด้าน