kırıyorsun kolumu kanadımı uçarım inadına.

Değiştim sanki içimde bir şeyler öldü, istesemde dönemem geriye..

Kafasında harcadığı zaman, dünyada harcadığı zamandan daha fazlaydı.

Dayanamam sandığım, nasıl yapacağımı bilmediğim her şeyin üstesinden tek tek geliyorum. Yolun sonu güzel olacak.

Ben ağlayarak geldiğim şehirden giderken de ağlayacağımı hiç düşünmemiştim..

Üniversiteden ayrılmak yük olurmuş insana..

Üniversite hayatımın bitmesi önemli değil de içinde arkadaşlarım vardı..

Kara yazı yazıldı sanma insanın da kaderi böyle.

her gün her akşam yaralı doğdum

Sar beni biraz, derdime dokun.

Bunların en güzel yaşlarımız olduğuna emin miyiz?

Hayatla bağımı kopartan o şarkı

içimde hep bi cenaze

Arıyorum cebimde masalımın mutlu sonunu..

Ah sonumu küçük şeyler getirecek benim Küçük meselelere büyük takılacağım Kağıt kesiğinden olacak sonum Boşluğuna geleceğim kendimin Biliyorum

Baba.

hayattayken yaşayalım.

"Yol arkadaşın kalbine denk ise, dağlar da aşılır, denizler de geçilir."