امتحانای انجمن خوشنویسان تنها امتحانی در زندگیمه که تلاش می‌کنم براش نتیجه می‌ده

یه مقدار تیلور سوییفت پلی کردم که برگردم به وایبز دوران راهنماییم. نتونستم تحمل کنم تا تموم شه

دلم می‌خواد رفرنس پنجاه کیلویی رو بردارم بیارم بذارم رو پای مریض بگم اینجا رو ببین. بلند بخونش. دیگه don’t doubt me

انشای چه اللّهی؟

کل تایم لاین من سهمیه‌ای بودن

بدنتون یسری حس هارو خیلی خوب درک میکنه. اگه کنار مردی حس امن بودن ندارید، اذیتید، موذبید، و یا بدنتون از استرس کنارشون منقبض میشه حق با بدنتونه. به زور تحمل نکنید

امروز گان‌های استریلم زرد کره‌ای بودن🧚‍♀️

گول نخور و از آکوارد شدن بعدش نترس، محکم‌تر نه رو بگو. در هر صورت اون دوستی قراره به هم بخوره.

حدس بزنید بعد کشیک ۳۰ ساعته‌ی بدون استراحت مامانم چی گفت بهم

me at night overthinking everything

حقیقتا تو بیمارستان‌های پایین شهر بیشتر می‌تونید چیز یاد بگیرید.

خب امروز دلخراش‌ترین چیزی که می‌تونه وجود داشته باشه رو دیدم و ذره‌ای قلبم تکون نخورد و اینجوری بودم که “قسی‌القلب نشو کصکش گریه کن خودتو بزن تو در و دیوار فینت کن”

شاید باید اسکراب و کراکس جدید بخرم (خودمو خر کنم برم شیفت)

رژگونه می‌خوام

لایف هک: این غذاها و ماکارونی رو تو ماهیتابه دم کنید. تاداا✨ حالا یه عالمه تهدیگ دارید

یک نظری دارم☝️

کلا با آدم‌هایی که به غیبت عادت دارن، نمی‌شه.