Valla artık neler atlattığımı da hatırlamıyorum...

Herkesin her şeyine koşmuşsundur ama sıra sana geldiğinde kimsen yoktur...

Anlaşılmak için çırpınmadığın yer evin olacak...

Bu kadar derdin içinden tek başıma nasıl çıkacağım...

Kafamı dağıtmak istiyorum ve bir tabanca çok iyi iş görür...

Elbet bir gün bizim de çiçeklerimiz açacak... Hayırlı Cumalar...

Her şey başımı ağrıtmaya başladı her şey...

Herkese sadece yük olduğumu farkettim...

İyi biriydim canımı yaktılar...

Beni kimse pek sevmez sevmez değil de görmez yani öyle kenarda dururum kimsenin yüreğinde yer etmem...

Kimse tarafından istenmediğimi anladığımda gelen boşluk hissi...

Bütün ailem uyurken odamda tek başıma oturuyorum ve hayatımda ne yapacağım hakkında tam anlamıyla hiç bir fikrim olmadığını fark ediyorum kaybolmuş hissediyorum...

Sevgili günlük hayat neden çok zor...

Keşke birazda olsa sevilseydim...

Gözlerimin dolduğunu belli etmemek için sırıttığım her dakikadan nefret ediyorum...

Ben gaddar değildim ama ne yapıyım çevrem kötü...

Kendimi bildim bileli mutluluk bana iyi gelmez...

Biri var hayatımda kaşından gözüne kadar saçından tırnağına kadar kalbinden ruhuna kadar aşık olduğum...