Gelir misn bilmiyorum ama gel.. iyi değilim..

Bana bundan oldu..

Sahiden de bitti bu kez..

Raskolnikov Adın üç kere geçti saçma sapan bir filmde yalnız olsam çok ağlardım ama annem bakıyordu otoban dolusu gürültüyü sıkıştırıp beynime anne dedim, hadi çay koy da içelim..

bir özürü ile affedeceğim kişinin her şeyi daha çok mahvedişini izliyorum

Ölünüm, delinim, çağırsan gelirim Anla be, seninim..

Şimdi ne kavgan kaldı ne sesin..

Sanırım alışıyorum..

Eksik yanımı senle tamamlıyordum..

Kötüyüm.. ve gidecek bi yerim bile yok..

Çok yakındı ama hiç bu kadar uzak olmamıştı..

artık bana düşen soylu bir geri çekiliş ve derin bir sükut

Devasa bi olmayışın yorgunluğu..

Senin sancın onun ruhuna dokunmazken, onun üzüntüsü senin içini yakıyor..

sevmek biraz da böyledir..

“birden durup dururken içim cız etti. bi baktım gene aynı karın ağrısı. öyle özlemişim ki seni.”

Hiç düşmedim mi aklına..?

Gelsen mi artık ihtiyacım var sana..

“Ve sizi bilmiyorum ama benim yeni bir başlangıca çok ihtiyacım var.”