İşte herkes çekip gitti. geç oldu, ama anladım, insandan korkmak gerektiğini. söylerim, zaman ve veznedar cüreti: 'esrik bir kadını öpüyorum. bakmayın adımı bilmiyor. nasılsa unutur güneşin kuzeyden battığını.

Bütün gerçeklerim düşten Bütün düşlerim gerçeklerden

kendim gibi hissetmiyorum

Di huqa jîyanêde kenê çelmisî avdidim

Yüzüme yalan bir mutluluk iliştirdim Günlerin çarmıhında İsa gibiydim…

Sen haklı bir cinayetsin günlerin duvağında

Göç benim içimde, nereye gitsem varamadığım yerdeyim.

Yaşamak, bir günü daha atlatmak demekti

Bir dağ yıkılıyor içerimizde. Bir çiçek büyütmüşüz saksıya sığmaz.

Gidersen kim sular fesleğenleri. Kuşlar nereye sığınır akşam olunca?

Ji tere malekî ji kevrokan ava dikim

Baksak aynalara Tanır mıyız kendimizi?

Hiçbir şeye benzemez içimizdeki uçurum

Niçin sen yaratmadın bu dünyayı? Ellerinin mesut işaretlerinden Daha güzel doğardı eşya! Daha zengin olurdu aydınlık Kendi karanlığından çağırsaydı sesin, Sular başka türlü akardı Sert kayalardan göklere doğru Büyük, mavi, aydınlık

Hangi rüzgar şarkı söyler, O ay tanrıçası teninde?

Her sözcük dilimin ucunda küfre dönüyor sanki Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa bitse bu sessizlik, bu kirli yapışkanlık bitse ama bir tufan az mı gelir yoksa yine de yırtılan ve parçalanan birşeyler olmalı mutlaka hiç durmadan yırtılan ve parçalanan bir şeyler

Gidersen kim sular fesleğenleri. Kuşlar nereye sığınır akşam olunca?

Gözlerin bende kalmış Aynalarda seni görüyorum

Koca bir sevdadır yaşamakta olduğun, anlamazsın. Uçar gider, koşsan da tutamazsın

Bir gök gürlese bari diyorum bir sağnak patlasa bitse bu kirli ve yapışkan sessizlik, hiç gitmesem oysa ne kadar sakin sokaklar, kent ve bütün yeryüzü sessizce çekip gidiyorum şimdi, sessiz ve kimliksiz Belki yine gelirim, sesime ses veren olursa bir gün