Ülke meth batağı, çetecilik geçer akçe, 20 yıldır racon kesmeli diziler her evde. Gettolarda yaşayanlara daha iyi bir yaşamın ihtimali bile kalmamış.. Suçun yayılması için olabilecek tüm sosyolojik koşullar laboratuvar koşullarında gibi bir araya gelmiş resmen. Ama sorun yaş..

Ya MESEM ile ağır sanayiye peşkeş çekilip kafası prese sıkışarak ölecek ya da çıkma şansının olmadığı bir mikro topluma kendini kanıtlamak için kriminalleşecek. Toplum kendi ürettiği ile yüzleşmek yerine linç istiyor. Üzgünüm bu bizim eserimiz ve daha fazla ceza da kurtaramaz..

Şu an topluma vahşi, lanetlesi bir cinayeti gösterip; toplumdan kendi çocuğunu Kanadalı, Alman, İngiliz bir çocuktan daha az çocuk kılmak için rıza istiyorlar. Bu ahlaksız oyuna alet olmayın, çok şey kaybederiz..

Dedenin söylediğinin, cesedin söylediğinin, ince bıyıklığının söylediğinin önemi yok. Türkiye'nin kaderini belirlemişler. Bu özne gibi görünen nesnelere düşen sadece deklare etmek.

Yaşarken "maaş beğenmiyorlar" dedikleri işçilere, ölünce "şehit" diyorlar.

3 gün sonra birilerine ama villa sitesi için ama maden ocağı için ama taş ocağı için peşkeş çekilecek ormanları korumak için insanlar öldü. Bu namus borcumuzdur daha da el attırmayız diyecek bir iradeye muhtacız..

Bu ülke hiç bu kadar çaresiz ve sahipsiz kalmamıştı. Tahayyül edilemez bir şey yaşıyoruz..

Ülkeyi bir yağma sahası olarak görüyorsanız geleceği sizi zerrece ilgilendirmez. Yanan ormanı, biten tarımı, su dahil yok olan yaşamsal kaynakları. Her yerini betona ve madene de teslim edebilirsiniz, karlıdır. Evet, bizim göçemeyeceğimiz vatanımız birilerinin yağma sahası..

Sorun gerçekten uçak sayısı olsaydı keşke, o çözülürdü. Yangın riskini en aza indirebilecek akıl yok, yangın sonrası en kısa sürede müdahele planlayabilecek akıl yok, yayılmasını engelleyebilecek akıl yok. Ve bu yokluk halleri bilinçli bir tercih..

Gazze’de yaşananları -sanırım biraz yahudilere empati kurun demek için- Auschwitz kampına benzeten görüşler okuyorum. Hayır ona benzemiyor ondan daha aşkın bir barbarlık/soykırım. Auschwitz utanılan/saklanılan bir yerdi. Dünya içine girince öğrendi. Şimdi İsrail utanmadan ve

Bir makama hak etmeden, diğerleri ile yarışarak gelmediysen; birilerinin selamı, birinin kartviziti seni oraya yerleştirdiyse, sen makama değil selamın sahibine aitsindir. Sahibin diploma üret derse üretirsin bu iş bu kadar basit aslında, gerisi hikaye..

Devlet dediğimiz aygıt en basit anlatımıyla "Yanlış yaparsam götümü keserler korkusu" üzerine kuruludur. Zira kuralları ihlal eden başına geleceği bilir, bu korku işleyişi sağlar.. İşte o korkuyu çıkardığında geriye Türkiye kalıyor..

Sokaktaki alalade bir dolandırıcının bir sabah aklına "lan e-devleti e-imza kopyalayarak paralel işletirim" fikri gelmez.. Belli ki daha yukarının bir uygulaması sokağa kadar inmiş..

Savaş ilan etmek ve kolluğu sevk dışında neredeyse devletin yapabildiği her şeyin dışarıdan yapılabildiği ifşa olmuş: Diploma dağıtılıyor, sınav sonucu değiştiriliyor, vatandaşlık işlerine müdahale ediliyor. Ama ne parlamento acil toplanıyor ne de birileri istifa edeyim diyor..

Bir hafta sonra bu skandal küllendikten sonra arama motorlarında "sahte diploma almak istiyorum" türevi arama sayıları uçuşa geçer.. Böyledir bu ülke, ne yazık ki..

Bir gün herkes bu pankartın ardında toplanmak zorunda kalacak.