من سر استپ ۱ به توانایی‌هام شک کردم ولی سر استپ ۲ واقعا به فروپاشی رسیدم😂

هر دکتری بخصوص جراح ها در معرض depersonalization هستن بعد از مدتی بیمار از انسانی که بیمار شده تبدیل میشه به یک بیماری اکبر مرادی، معلمی که دلش درد گرفته تبدیل میشه به کیس اپندیسیت در بهترین حالت بیماری درمان میشه ( اگه بشه) ولی بیمار معلوم نیست خوب بشه

من تنبل نیستم بخدا. فقط دوس ندارم کار کنم

واسه بیوشیمی استپ ۱ واقعا جوابه

این قضیه‌ی متوتروکسات منو یاد اون میم میندازه که می‌گفت "تو ماشین وقتی سرعتتون از یه مقدار بیشتر شد دنده رو بذارین تو حالت P یعنی پرواز که سرعتتون زیاد بشه." به نظرم شمام اینقدر تو فرآیند انتخاب طبیعی دخالت نکنین :)

یه دوستی دارم. این بنده‌خدا در تمام زندگیش آیسان اسلامی بود بجز اون برهه‌ی کوتاهی که با یه دختره دوست بود. تو اون تایم تئاتر می‌رفت. ورزش می‌کرد و نیما مسیحا گوش می‌کرد. الان دوباره آیسان اسلامیه

پیشگیری همیشه بهتر از درمانه با زنده‌گیری و عقیم‌سازی

این که یکی رو بعد ساعت ۱۲ شب فالو کنیم یه‌جوریه یا من زیادی فکر می‌کنم؟

جدی حال میده ها فکر کن هروقت از کارت راضی نباشن اخراجت کنن بجای اینکه بکشنت😁

والا من دردم می‌گیره. باهاشم کنار نیومدم هنوز. فقط وانمود می‌کنم مثل این بازیگرا تو فیلما هی تیر می‌خورم و باز ادامه می‌دم.

این عطش اطلاعات هم خیلی همه‌گیر شده. هرکسی به دم دستی‌ترین خبر چنگ می‌زنه تا خودش رو مطلع نشون بده. انگار هرکی زودتر یه‌چیزی رو بدونه یا راجع بهش نظر بده برنده‌ست.

نهه این چه حرفیه من خودم روزی سه بار منصرف می‌شم

به شدت سعی می‌کنم از استریوتایپ من بدشانس‌ترینم دور باشم؛ ولی تو ۵۰ سال اخیر، الان بدترین زمان ممکن برای مهاجرت یک ایرانی به امریکا نیست؟

روزهایی که قهوه می‌خورم حتی بیشتر تفریح می‌کنم. چون کارام زودتر تموم میشه🤔

من خودم خسته شدم. تو رودربایستی با Chatgpt ایه که ادامه می‌دم😂

خبر خوش برای کچل‌ها: بعد از ۳۰ سال از آخرین پیشرفت جدی تو درمان ریزش مو؛ انگار ممکنه بزودی یه تغییر بزرگ اتفاق بیوفته.

قبل قطع‌شدن اینترنت بگم: نگاه نکنید به اینکه چی دوست‌دارید؛ نگاه کنید به اینکه چی دارید.