Döner miyiz yine eski günlere...

Ortalık lavaş alanına dönmüş

kızlar ve affetmiş gibi yaptıkları ama içinde asla affedemedikleri annesi

Pencereyi ben açtım, ortalığı dağıtan rüzgarı suçlayamam.

Yollarıma çıkma çıkarsan hiç acımam

Sanıyorum ki anlatınca herkes beni anlar, hiç büyüyemediğim konu.

Gündüzleri gülüşümle cilalıyorum çatlayan yerlerimi,çünkü insanlar parlak olanın kırık olduğunu bilmez. Güçlü durmak, bazen yavaş yavaş yok olurken bile hâlâ başkalarına sığınak olmayı kabullenmektir; ve ben, içimde yanan yangını,başkaları üşümesin diye saklayan bir közüm artık.

Herkese selaaam! Maalesef ben kitap yazmayı bırakalı 3 sene olmuştur🫠🫠 Şiir kitabımı tekrar paylaşacağım..

it’s the season

rüzgarın estiği yere gitmekle ilgili bi problemim yok ama bazen rüzgara yönünü ben vermek isterdim

Baban kızmasın, annenin yüzü asılmasın, evin havası bozulmasın diye gülümseyerek her şeyi toparlamaya çalışan insana dönüştün

yalniz bin bir zorlukla geldigin yolu elestirme cesaretinde bulunmuslardir

sedefin yeşimin ikbalin ayşenurun münevverin özgecanın narinin eminenin rojinin çağlanın pınarın şulenin aleynanın rabianin nagihanın cerenin güledanın didemin songülün zehranın serpilin ve diğer kız kardeşlerimizin tek isteği yaşamaktı bu düzene ses çıkar

23 yaşında lisede wattyden kitap okuyan halime döndüm bu yaşta fan girl mü oluyorum yani…