ได้เรียนรู้ว่าการ don’t take things too personal สำคัญมาก โดยเฉพาะในเวลาทำงาน รู้จักรับฟังในแบบที่พอดี อย่าเอาคำวิจารณ์ที่ไม่ได้ช่วยให้เราพัฒนาขึ้นมาใส่ใจมากเกินไป อย่าปรับตัวเองตามที่สังคมต้องการจนสูญเสียตัวตนไป อะไรที่เป็นของเรา ก็จะเป็นของเรา ต้องปล่อยวางให้เป็น

ชอบสุภาษิตของญี่ปุ่นอันนี้จัง “ประตูที่ปิด บางครั้งก็ปกป้องคุณจากห้องที่ผิด”

พอถึงวัยทำงาน เอาจริงปะ คือรู้สึกไม่มีเวลาให้ตัวเองด้วยซ้ำ แป๊บ ๆ ก็ต้องเข้านอน ตื่นเช้าออกไปทำงานทั้งวัน ชีวิตวนลูปอยู่แบบนี้ น่าเบื่อมาก

🥴

มีทฤษฎีหนึ่งบอกว่า “Let things go. Let yourself grow.” การปล่อยวางจะทำให้เราเติบโต เพราะเมื่อเราปล่อยวาง เราจะพร้อมกับการเริ่มต้นใหม่ และเมื่อเราปล่อยวาง เราจะมีพื้นที่ให้สิ่งใหม่เข้ามาในชีวิต การปล่อยจึงไม่ได้ทำให้เราเสียอะไรไป แต่เป็นจุดเริ่มต้นใหม่ของชีวิตเราอีกครั้งหนึ่ง

ทำได้ดิวะ ทำได้ยุแล้ว ก้ทำมาตลอด ทำด้วยตัวคนเดียวเนี่ยแหละ

ประโยคนี้แหละโคตรจริง “ทุกอย่างจะดูยากเสมอ เมื่อชีวิตกำลังก้าวขึ้นไปอีกขั้น เพราะถ้ามันรู้สึกง่ายเเละราบรื่น เเปลว่าเรากำลังอยู่กับที่”

กูคิดมาก เพราะกูสังเกตทุกอย่าง

อย่าตามใจคนอื่น จนลืมตามใจตัวเองนะคะ

dear me,

อื้มม

dear all,

i need this

เพื่อนกุคือ 5555555555555

ถ้าพรรคส้มอยากได้ สส เพิ่ม รอบหน้าต้องส่งคนมาอยู่กินกับชาวบ้านกว่านี้ กูพูดจริง มาดูงาน มางานศพ งานแต่ง งานบวช งานบ้าๆบอๆอะไรก็มา มาตั้งแต่ยังไม่ลงสมัครนี่แหละ เพราะคนที่ได้ในอีสานเขาทำงี้จริง บางคนไม่เป็น สส มา10ปี แต่เขาก็ทำ วันนึงเขาส่งลูกชายลงในนามอิหนู ปึ้งงง เขาได้ ปิดจบ

ทำไปเลยทั้งๆที่ยังกลัว ทั้งๆที่ยังไม่พร้อม ทำเพือตัวเองนะครั้งนี้ :)

ได้ยินแว่บๆ ว่ผลเลือกตั้งล่วงหน้าพรรคส้มชนะขาดลอย

กุของีบสัก 800 ปี เผื่ออะไรจะดีขึ้น