“Sonunda hicranı öğrettin bana Ben sana sevmeyi öğretemedim.” Ah be şair, ah be güftekâr, hicran ve sevme karşılaştırmasında elbette ki sevgi yenilir. İlki harici, ikincisi dahili çünkü!

Sabahattin Ali'nin Kürk Mantolu Madonna'sını haritalar, fotoğraflar, resimler, metinler-mecralar arası ilişkileri gösteren dipnotlarla yayına hazırladım. 1920ler Berlin'i ve 1930lar Ankara'sının romandaki rolünü öne çıkarmayı amaçladım. #kürkmantolumadonna vbky.com.tr/kitap/kurk-man…

Kar ve gece birbirlerine çok benzemiyor mu? Bir görüntüyü değiştirmede, alışılmış görüntüleri bozmada ve görünenlere muhtelif görünmeyenler atamada, var olmayanları göstermede, varlığa dair muhtelif şüpheler geliştirmede düpedüz aynılar.

Instagram mecrası ne güzel canlandırdı fotoğraf/tablo altı konuşmaları,iç dökümlerini. Doğum günlerinde,aile buluşmalarında,aşklarda,ayrılıklarda, düğünlerde,yıl dönümlerinde,bir şey sönümlerinde vs. harikulade pasajlar okuyorum.Gerçek ya da kurgu olsun,cümlelerini seveyim insan!

[Orhan Veli'nin şiirleri "uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibidir.] "Saadetinden geçtik, Ümidine razıydık"

“(…) Bugünlerde ruhumda korkunç bir ur var Derinlerde sinmiş, semirmiş bir sansar Sönmüş tükenmişti, bitmişti sancak Yani derinden, derinden Yüzümde şu nursuz geceyi utandır Ruhum cevap ver, karanlıkta saldır Manyak bir asi gibi sapla mızrak Yani derinden, derinden.”

“Dilden dehâna çıkmaga yok şimdi tâkati Rehvâr-ı âhı râh-ı mahabbetde yormışuz” Nâbi.

“Gün Doğarsa”, Afşar Timuçin. open.spotify.com/track/25u9ByMU…

Kimse bi şey söylemek istemiyor ama bi şey söylemeden anlaşılmak istiyor. Öyle olunca biz seni anladık deyip geçiyoruz, o da anladık sanıyor. Anladık sanınca hiçbir şey söylemesine de gerek kalmıyor. Biz de zaten bi şey söylemesini beklemiyoruz. Kimseyle bi şey konuştuğumuz yok.

Tanpınar’ın 15 Kasım 1939’da 19. Asır Türk Edebiyatı kürsüsüne profesör olarak atanmasının hemen ardından Akbaba ekibi kolları sıvamış ve “Üstad Yahya Kemal’den Profesör Ahmet Hamdi Tanpınar’a Tebrik Mektubu” başlıklı bir mektup neşretmiş(!) 😬

“Biz romantik olduktan sonra dağlar güzelleşti” (E. Delacroix) “İngiliz ressamları, Thames'i sisli olarak gösterdiği günden beri Thames üzerinde gerçekten sis vardır” (O. Wilde) “Gurûb içinde bu eşkâl-i bî-hudud-ı zeheb Zücâc-ı san'at ü fikretle yükselirler hep” (Ahmet Hâşim)

“Kamyonlar kavun taşır ve ben/Boyuna onu düşünürdüm” 14 yaşımda donakalmıştım okuyunca.Hayatın olağan akışının,doğal olanın bu biçimde anlatımından etkilenmiştim.Sınıftaydım.Aynı dizelere bakanların kahkahalarını hatırlıyorum.20+ sene geçti,yine bir sınıfta o kahkahaları duydum.

Prévert, Paroles kitabındaki en mini ve matrak şiir olan “les paris stupides”te B.Pascal’ın akıl, sezgi ve bahis yaklaşımlarından olsa gerek tatlı bir eleştiri yapar: “Un certain Blaise Pascal/etc… etc…” Oktay Rifat çeviriyi yerelleştirerek Pascal ve Safa arasında da bağ kurar:

Aşağıdaki iki şiir de Rüştü Onur’un “memnunluk” hâli. Biri hocası Behçet Necatigil’den, diğeri kendinden… Hem burada hem orada… “Bir şair yaşamıştı Zonguldak’ta Adı Rüştü Onur’du Bilseydi hatırlanacağını Ölümünden sonra Memnun olurdu.” Behçet Necatigil.

Akdeniz'in ebedi gençliği hakkında kendisinden istenen yazı üzerine düşünürken Cevat Şakir: “Kısa değil ki, upuzun ebediyet, düşün bir kez, sonsuz yahu! Sürüklenir mi meret? Kolay olsun diye bilyalı tekerlek takmalı kuyruğuna...” -Gençliğin ebediyeti sürüklemesinin resmidir-

Tanpınar’ın şehrinde de poğaçacı varmış. Merhaba poğaçacı😬 "(...) ilk rastgeldikleri poğaçacı dükkânından karnını doyuracak bir şeyler bile aldırmış." "Gazete satıcıları, simit ve poğaçacıların sesleri şehrin sabahını kurmaya başlamıştı."

Bu şarkıda cimetière marin’ı hatırlatan ne var. open.spotify.com/track/6IuDPpAV… Bu fotoğrafta cimetière marin’ı hatırlatan ne var. Benim cimetière marin’da bulduğum ne var. (Sadece şiir olandan bahsetmiyorum.)

Şu şarkının uyandırdıklarına dair yazacak tek bir sözcüğüm bile yok, bırakıp kaçıyorum. open.spotify.com/track/1f6zcrtY…