Pencereyi aç soluğun çıksın dışarı sen büyütmedin mi ciğerinde onu Kokusu hayatı yıkasın diye Pencereyi aç sesin sarsın dünyayı duyulur elbet ta ötelerden Yürek kendini tanır youtu.be/2ZXQKw49ZF4

Her şey yolunda gibi gözüküyor ordan ama değil

"Ömrümüz, ayrılıklar toplamıdır Yarım kalan bir şiir belki de..."

Nerden baksam tutarsızlık

"İçimde terkedilmiş şehirler biriktiriyorum. İçimde, patlamaya hazır volkanlar..."

"Geceler daha acımasız gündüzden"

"Bir bir çekilirken teslim bayrakları Ve kaçmalarla uzarken Göçmelerle tozarken avrupa yolları; Durdu bir avuç yiğit, Bir tutam kır çiçeği" ...

Yine doldu hüzün, yine açıldı yaralar

Henüz elveda demedik.

"Hiç anlatamadım, Hiç anlamadılar..."

"Şu ellerin taşı hiç bana değmez, İlle dostun bir tek gülü yaralar beni."

Gül rengi şarap içilmez mi böyle günde...

"Bir ışık arıyorum, bir umut arıyorum uzun zamandır Aradıkça batıyorum karanlık kuyulara"

Yugoslav partizan Stjepan Filipović, faşist Nazi askerleri tarafından idam edilmeden saniyeler önce darağacı ipi boynundayken, "Smrt fašizmu, sloboda narodu! - Faşizme ölüm, halka özgürlük!" diye bağırıyor.