hiçbir şeyi zorlamayın.. konuşmalar, arkadaşlıklar, ilişkiler, dikkat, sevgi. zorunlu olması gereken şeyler için savaşmaya değmez, çünkü gerçekleşmesi gereken her şey olacak, olmayacak şeyler zaten olmayacak

kırıp dökmeye gerek yokmuş, sessizce kabullenip devam etmeyi öğrenmek gerekirmiş. olmuyorsa zorlamanın anlamı yokmuş. tek taraflı çabayla insan ilişkisi yürümezmiş. bazı şeyler o an anlamlıymış, kaçırınca geriye dönmek imkansızmış ve zaman ayırmak çok kıymetliymiş, öğrendim.

okyanusun ortasında terk edildikten sonra kıyıya ulaştığım için suçlanmak

Biri var ona bin kere veda ettim, bir kere ondan gidemedim. Her gece bu sefer bitti dedim ama sabah uyandığımda yine onu seviyor olarak uyandım.

Onsuz yaşamayı hayal bile edemediğim insana; yıllarca ağrısının süreceğini bildiğim halde veda etmiştim. Ben bu ağrıyla baş ederdim ama bu ağrıya sebebiyet verenin o olmasıyla baş edemedim. En sevdiği yere veda etmiş herkes beni anlar; bazı evlere ve insanlara dönülmez.

Birinden vazgeçmek zorunda kalmak..

Normalleştirelim.

Bu aşk bu sevgi fazla sana.

Ne güzel demişler.

bir hayali hatıra ettim başka hayale lüzum yok.

hayatimin ne kadar zor oldugunu gormene ragmen daha da zorlastirmis olmani hicbir zaman unutmayacagim ama yine de senin yolun acik olsun

"Ben olmayanı oldurmaya çalışırken senin elinden zaten gelebilecek şeyleri yapmaya olan isteksizliğini unutamıyorum"

Şimdi ağlamak geldiyse içimden

aşk öyle bir büyü ki

Kabullenmenin ardından gelen sessizlik ve hissizlik..

Fotoğraflarımız var yan yana, sımsıkı sarılıp uyumuşluğumuz var. kokunu bilmişliğim, neyi seversin sevmezsin. Senin sevmediğin huylarını bile sevmişliğim var. Ben sana nasıl düşman olunur öğrenemiyorum.

filmde kadin adam icin diyo ki 'ondan boylesine nefret etmem cok fazla ask gerektiriyordu' anladim gercekten anladim

yansın, zaten yanıyor bi boşluk var yeri dolmuyor içimde fırtınam kopuyor, kopsun

"artık çok üzüldüğümde nereye gideceğimi bilmiyorum, heyecanlandığımda, karanlık bi sokaktan geçerken ürktüğümde, neşeli bir yaz akşamında, eylül sonu soğuktan dudaklarım titrerken yahut müjdeli bir haber aldığımda. nereye gideceğimi bilmiyorum."