Bunu hiçbir zaman anlayamayacağınız için, bu toprakları, bu halkı, bu coğrafyayı da anlayamayacaksınız. Siz rengarenk anti-militarist şarkılarınızla, kafanızı çıkartmadığınız nişantaşı gecelerinde analizlere devam edin.

Aynı zamanda bu tablo gıda ve beslenmenin geldiği durumu da gösteriyor, bir kültür olan gıda üretimi ve beslenmenin (ki kültür sözünün kökeni gıda üretimi) endüstrileşme ile geldiği sentetikleşme, vıcık vıcık renkler ve tekelleşme. Ortada kültür kalmadı, çiftçi kalmadığı gibi.

Bizim Büyük Çaresizliğimiz: Akit Tv ve Halk Tv arasına sıkışmak…

Yaşasın insan ve doğanın kardeşliği! Yaşasın Yaren Leylek!

The Siren #artbots #waterhouse

2007 yılında tanışmıştık seninle. Deliydin, uçarıydın, eski usul delikanlıydın. Kimseye, ama gerçekten kimseye, eyvallahın yoktu. Her zaman fikirlerimiz örtüşmedi elbette; ama bu düzende "kendi gibi olan ve öyle yaşayan" dik duran bir adam oldun. Ruhun şad olsun #NihatGenç

1899’dan sonra Klimt, altın varaklarını Viyana’da bırakıp yazlarını Attersee Gölü’nde geçirdi. Burada manzaraya değil, tıpkı Monet’nin geç dönem nilüferlerinde olduğu gibi suyun hissettirdiklerine odaklandı. “Resmettiğim şey göl değil; gölün bana hatırlattığı sessizliktir.”

“Ben görsem ne, görmesem ne Kandil sönecek bir gün Ama dünyamızda ateş böcekleri Hep yanacak.” Çağdaş Türk şiirinin usta ismi Şükrü Erbaş’ın kaleme aldığı “yarasaların avlusunda” kitabını incelemek için: kirmizikedi.com/yarasalarin-av…

Georges Seurat The Seine at Courbevoie

"yaşamayı ciddiye alacaksın, ... beyaz gömleğinle bir laboratuvarda insanlar için ölebileceksin, hem de yüzünü bile görmediğin insanlar için, hem de hiç kimse seni buna zorlamamışken, hem de en güzel en gerçek şeyin yaşamak olduğunu bildiğin halde."

Tıpkı Edward Hopper’ın resimlerinde bazen kendimizi bulmamız gibi… O, sadece bir pencere çizer; biz o pencereden belki geçmiş bir yaz akşamına bakarız. Ressamın anlattığı bir hikaye varsa bile, asıl hikaye bizde başlar.

Vincent van Gogh, 1890 Akira Kurosawa, Dreams, 1990

Van der Weyden, gözyaşlarını da olağanüstü işlemiş. Süzülen yaşlar arasında, son görseldeki detay özellikle dikkat çekici: Magdalalı Meryem’in yanağından kopmak üzere olan bir damla gözyaşı… Zaman, o an için adeta nefesini tutmuş gibi.

Keşke hayatta böyle son isteklerimiz olabilse...

Onur Caymaz, Yeraltından Notlar-II: Belki Dr. Jekyll ile Bay Hyde. Jekyll J ile başlıyor, Hyde H ile; ikisinin arasında ben, benlik var İngilizce.I…İngilizce I, bir kişi gibi duruyor, yapayalnız bir kişi. Bizim BEN ise kalabalık, geniş b’ler, e’ler… kirmizikediyayinevi.com/16180-2/

Ezginin Günlüğü’nden Önce Ezginin Günlüğü Ezginin Günlüğü’nü 1981 yılının yaz sonunda beş kişiyle kurduk: Emin İgüs, Vedat Verter, Şebnem Tuncay Başar, Tugay Başar, Hakan Yılmaz. Öncümüz ve liderimiz Emin İgüs’tü. Vedat Verter dışındaki dört kurucu üyemiz – Emin, Şebnem, Tugay

Javier Bardem tertemiz cevap vermiş, Bravo 👍

Bu “aile dizilimi” soytarılığı tarikatlaşmaya başladı. Korkunç bir saçmalık, bilim dışılık…

Hiç etraflıca Füruzan, Abbas Sayar, Buyrukçu, Mithat Cemal, Fakir Baykurt, Halirkarnas Balıkçısı, Kemal Tahir, Orhan Kemal, Peyami, Otyam vb okumamış, tek bildiği Atay ve Pamuk olan anonim tiplere dil zevki, edebiyat - hayat ilişkisi anlatmaya çalışıyoruz. Bu bir kader mi ya!