สาระน่ารู้ว่าด้วยเรื่อง "กี" ผิดถูกประการใด ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ...อ่านมาจากหลายที่แล้วมาเขียนสรุปเป็นรูปเพื่อง่ายต่อการศึกษาของคุณผู้ชาย (สำหรับมือใหม่)

ไนซ์เป็นเพื่อนผู้ชายคนเดียวที่กูไม่กล้าทำเรื่องเหี้ยๆให้เห็นเลย เวลามันเตือนแล้วไม่ฟังกลัวมันจะตัดเพื่อน ไม่อยากเสียคนแบบมันไป

บน ถ้าเรากดบัตรคอน 127ได้ทั้ง3วัน คอนวันแรกเราจะใส่ชุดนี้ไปรำค่ะ🪄

เรียกไม่หันแล้วนะตอนนี้

ถ้าจะค้างขนาดนี้ เก็บตังกูเถอะ

ปิดการออนไม่ช่วยให้กูหนีแชททุกคนได้เลย เพราะแชทไม่ตอบแม่งโทรมาเลย โดนรู้ทันซะแล้วไอ้เหี้ย บล๊อก

พี่นัมจุนบอกว่า ถึงผมจะไม่ได้พูดอะไรเยอะแต่ทุกคนคงรู้ดี ไม่ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นตรงหน้าเรา ถ้าทุกคนเชื่อใจเรา พวกเราก็จะทำเพลงต่อไป ทำการแสดงต่อไปเหมือนเดิมครับ เหมือนกับที่โฮซอกบอกไว้ แค่ขอให้เชื่อพวกเราก็พอ หนูเชื่อค่ะ เชื่อพวกพี่นะคะ🥺💜

พิโฮปบอกว่าเหมือนได้ยินเสียงตด เลยถามจองกุกว่าตดเหรอ กุกบอกแชมเปญ แล้วจีมก็พูดว่าตดจองกุกแรงมาก ไม่พอ แทเอาด้วย บอกจองกุกตด กุกเลยบอกว่ามาปูซานด้วยไวบ์ดีๆ ทำไมอยู่ๆ พูดเรื่องตด “อาร์มี่ของพวกเราทุกคนก็ตดนะครับ!” จีมกับแทเลยบอก “อาร์มี่ไม่ตดสักหน่อย” วอทททท x.com/only4tj/status…

เซฟใจตัวเองแหละดีละ อยู่กับตัวเอง อยู่กับการเรียน อยู่กับอนิเมะ โฟกัสอนาคตกับความสุขปัจจุบันก็พอละกัน ขออย่าให้ใครเข้ามายุ่งกับใจเราเลย สงสารตัวเองไม่ไหวแล้ว แต่ก็ไม่เข็ดซักที

ตื่นตี4 มาทำงานวิจัย กับอากาศที่โครตน่านอน สู้ชีวิตไม่ไหว

ปีหน้า อายุ20แล้ว ถ้าเธอกลับมา เรามีแพลนจะไปฉีดยาคุม แต่ถ้าไม่ก็อยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆแหละ โตกว่านี้ค่อยเจอกันก็ได้

อื้อหือออ

เชื่อว่าบังทันออกกรม อัมมี่มันก็ยังไม่มีผัว..

เวลาแบบนี้ไม่มีใครพึ่งได้จริงๆเลยอ่ะ แต่ก็ไม่เป็นไร เข้าใจว่าทุกคนมีสิ่งที่ต้องทำ แต่เกลียดตัวเองที่ไม่มาใครจะมองกลับหลังมาก็ยังเจออ่ะ มันดูเหมือนมีค่า แต่ก็แค่เหมือน จริงๆแล้วไร้ค่ามาตลอด ไม่รู้ว่าตัวเองโง่ หรืออะไรกันแน่55555

มัน... แย่...

โทรมาร้องไห้ เล่าเรื่องทุกข์ใจให้ฟัง มันก็ทำให้เราเครียดตามนะ แต่ก็เข้าใจอ่ะเวลาแบบนี้มันต้องการคนอยู่ด้วยที่สุดละ อย่างน้อยก็เป็นคนที่เพื่อนยอมให้เห็นด้านที่อ่อนแอของมันอ่ะ มันคงสบายใจแหละ ก็ยินดีที่จะรับฟังตลอด อย่างน้อยก็รู้สึกว่าไม่ไร้ค่าแหละ

พอขึ้นปี1 มันเหนื่อยจริงๆ เหนื่อยมาตลอด ท้อแท้ไปหมด แต่บางช่วงเราก็เอ็นจอยกับการใช้ชีวิตมหาลัยนะ มันก็คงแค่ตอนได้ไปเที่ยว ไปกินข้าวกับเพื่อนแค่นั้นอ่ะ นานๆทีพอเจอปัญหาอุปสรรคการเรียนมันก็เริ่มท้อมาเรื่อยๆ วันนี้ตื่นมาแทบไม่อยากทำอะไรเลย แต่ต้องบังคับตัวเองให้ทำอ่ะ เหนื่อยแบบตะโกน

สุดท้ายแล้วก็ไม่มีใครอยู่ข้างเราในเวลาที่เราต้องการจริงๆอ่ะ ถึงจะบอกว่าไม่ต้องสนใจ ไม่ต้องไปโฟกัส แต่ลองคิดดูดีๆ เราเองก็ต้องการคนที่อยู่กับเราเวลาที่เรารู้สึกแย่ที่สุดอ่ะ ทำไมเวลาใครมีอะไรทุกข์ใจ เรากลับอยู่ข้างเขา แต่พอเราเเย่บ้าง เรากลับมองไปไม่เห็นใครเลย สุดท้ายเราก็ผ่านมาเอง

เอาเถอะต่อไปนี้จะช่างแม่งไปทุกอย่างแล้ว ใครเป็นอะไรต่อไปนี้จะไม่ช่วยแล้ว ถ้ารับฟังก็จะไม่เอามาคิด ไม่ช่วยแก้ไข อยากทำไรก็ทำไป เหนื่อยที่จะแคร์ทุกคนเหมือนกัน แต่ทางกลับกันแม่งไม่มีใครแคร์เราขนาดนั้นด้วยซ้ำ นอกจากเพื่อนบางคนจริงๆ

ไนซ์ชายเป็นเพื่อนที่รับฟังเราตลอด ไม่ว่าเราจะระบายอะไรไปมันก็ไม่เคยว่า เป็นเพื่อนที่ทำให้เราแสดงความอ่อนแอให้เห็นมากที่สุดแล้ว ต่างคนต่างรับฟังกัน บางทีเซฟโซนที่ดีที่สุดอาจจะเป็นไนซ์ก็ได้ในทุกช่วงเวลาเลย ขอบคุณที่ไนซ์เกิดมานะ ขอบคุณที่เป็นเพื่อนกันจนถึงตอนนี้