ความน่ากลัวของกูเอง ก็คือกูสามารถขี้เกียจได้มากกว่าที่ตัวเองคิด

เรื่องที่มันฝังใจ ให้ตายยังไงมันก็ไม่ลืม

รู้สึกแค่ไหนมันก็มีจุดที่ใจไม่ไหวคือเรื่องจริง.

อยู่คนเดียวได้ดีไม่ได้แปลว่าชอบอยู่คนเดียว

ไม่ชอบความรู้สึกเวลาที่ตัวเองเพิ่งมารู้สึกเสียดายอะไรบางอย่างทีหลังอะ เรารู้เสมอว่าเราไม่สามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขอะไรได้ ยิ่งคิดได้ว่าทุกอย่างมันเกิดจากการกระทำของเราในวันนั้นจนทำให้ต้องมานั่งเสียดายในวันนี้ ยิ่งโกรธตัวเองมากกว่าเดิม

พบกันเพื่อแยกย้ายไปใช้ชีวิต และไม่เจอกันอีกเลย

หยุดฝืนตัวเองได้แล้ว เรื่องบางเรื่องอาจไม่มีรางวัลสำหรับคนพยายาม

พวกแพรวพราวพอเจอคนที่ชอบแม่งไปไม่เป็นกันทุกคนนั่นแหละ

ดู Netflix ตอนไหนคุ้ม = แค่ตอนที่มีเรื่องฮิตๆ

พอนึกถึงวันเก่าๆ เราก็ผ่านอะไรมาเยอะเหมือนกันนะ

แคร์ความรู้สึกคนอื่นได้ แต่อย่าลืมแคร์ความรู้สึกตัวเองด้วย

บางประโยคสั้นๆที่พูดออกมา มันก็สามารถสะท้อนความคิดหรือนิสัยคนๆนั้นได้แล้ว สัมผัสได้เลยว่าเป็นคนแบบไหน

อยากเก็บช่วงเวลาที่มีความสุขด้วยกันไว้เยอะๆ

กับบางคนอยู่ๆก็หายจากกันไปเฉยๆเลย ไม่มีสัญญาณเตือน ไม่มีการบอกลา รู้ตัวอีกทีก็ไม่ได้โคจรใกล้กันเหมือนเดิมแล้ว

ถ้าพยายามรักษาใครไว้ ก็คืออยากให้เขาอยู่ด้วยจริงๆ

อะไรเก่าๆมันมีเสน่ห์มาก ไม่ว่าจะเป็นเพลง ศิลปะ หนัง หรือสิ่งก่อสร้างอะไรก็ตาม ถ้าวันนึงไม่มีใครจำมันได้ ไม่มีใครพูดถึง ไม่มีใครชื่นชอบมันอีกต่อไปแล้ว คงน่าเสียดายน่าดู

pls don’t be in love with someone else

มีความสุขเยอะๆเลยนะ กับทุกอย่างในชีวิตของเธอ :-)