eski hayatımda çok mutsuzdum kimsenin umurunda değildim ama sonra ömürlük aileme kavuştum,artık prens gibi bakılıyorum ve dünyanın en tatlı rüyalarını görüyorum

abişimle okula dönüşe hazırlanırkensileyin patosumu ölçmüçdüm

her şeye rağmen gülün

ane bu panikatak kısa bakıyo buraya taşındıklarında hemen gösüne kestirmiş anemi bu kadından iş çıkar demiş anem hepimisden önce onu doyuruyo yoksam da ağaçtan anemin üsdüne adlıyomuş bi kere de bencereye kafa admıştı biras manyah anlıcanıs mademse anem de adı cadaloz olsun demiş

basenleri düşüncelere dalarsım nerden geldik nereye gidiyoruz diye işte tam o an bir ayak sesi seni tüm paradokslardan kurtarır çümkü hüptirik zamanıdır

bu dünyada her kedi bir insanı seçermiş derler ben de abişimi seçmiçdim ve tüm kötülüklere karşı güçlerimizi birleçtirmiçdik

gün içinde aneme küçük sürprisler yabıyum bu ilkiydi beni böylesileyin görünce aucucu bucu mucu diye tuhaf sesler çıkarmıçdı🙄😂

memnuniyetsizliğin ötesinde,herşey neden iyi gitmek zorunda ki sorusunun bünyede yarattığı tiksinti bu

çanım ayileme varmadan önce adımı pablo koymuşlardı,hala pablo samırım ama bunlar hergün başka sesleniyo,tosi mi vanvanilya mı pambuk mu tonti mi minto mu şişman mı lamed girsin yederince sorunum yokmuş gibin çözemiyorum ben kimim

anem bugün yapayalnıs panikatak geçirirkene üzerime büyük anarnemin hayattayken abişime aldığı yeleyi örtdü, öylecene atlatıyoz garibanlık günlerimisi