"Ben hiçbir acının geçeceğine inanmıyorum. Sadece daha taze bir acı bulunca, diğerini rafa kaldırıyoruz. Kaldıramayanlar intihar ediyor."

Bu kadar değer görmemek bana da sürpriz oldu

Dönüp ardıma bakarmıyım zannediyosun

Bazı yolların sonu yoktur. Bazı şiirler yarımdır. Bazı insanlar ne yaparsanız yapın o kadardır.

Varmana bir adım da kalsa bazı yollardan dönmen gerekebilir

Bir işi yapmak için yedi günüm varsa o işi yapmaya altıncı günün şafağında başlarım

Nefes alıp verdiğim için hiçbir şeye konsantre olamıyorum

Hiç kapıldın mı o hisse, gitmek istersin hani, ama aynı zamanda kalmakda gelir içinden

"Ben seni yazdım,herkes şiir sandı.."

Kirli bir camdan bakıp herkesi ve her şeyi kirli sanıyorsunuz

Beynim asla boş değil.. Her zaman gürültülü ve dağınık düşüncelerle dolu

İçimde geç kalmışlıkların soğuk belirsizliği, yahut gri pişmanlığı, önümde upuzun bir yol, yüreğimde bu yolun biraz da gerektirdiği yersiz heycanlar, bu heycanların ufkuma serdiği belki ufak sevda maceraları belkide kocaman bir hiçliğe esir olmuş ruhumun bozkır esintileri

Kıyametler kopuyor hayatımda ama tek başıma halledeceğim. Daha öncede payıma düşen bu olmuştu

İhtimalleri unut hayata dokun

Bergen Ahmet Kaya Müslüm Gürses ve ben aynı masadayız bu akşam

Bazen emek sahiden boşa gitmeli.

Üşüyorum, uykum var, canım zaten sıkkın ve hayat çok acımasız.

Artık haklı olmak değil yok olmak istiyorum

Ne yormak istedim Seni, Ne de yormak kendimi Çok çalıştım Gitmeye de kalmaya da İkisi de aynı acı, ikisi de rezil Daha önce de gitmiştim Ama böyle kalarak değil Böyle kalarak değil.