İNSANI ANLAYABİLMEK 1-Eşim, gece 2 civarında “dişim ağrıyor” diye uyandırdı. Akşam geç yatmıştım. Hafta sonu tam dinlenememiştim. Yine de kalktım “Çok mu ağrıyor, sabahı bekleyemez misin?” dedim. Eşim, “Ben dişim ağrıyor diyorum, doktora mı gidelim diyorum?” diye ağlamaya başladı

bir yere ait olmadığınızın en büyük kanıtı, oraya ait olma çabanızdır. aidiyet biraz şey gibidir yolunu kendi bulan su, ittirmeden akan zaman, tutmadan peşinizden gelen gölge gibi.

'sadece seven onarmak ister.'

Gizli kalmak büyük bir sanattır. Anlatmadığında, sergilemediğinde, tüketmediğinde kudret sende kalır. İnsanların aklı senin kapalılığınla oyalanır. Emin olamamaları senin huzurun. Görünmezlik derinliktir, bilinmezlik özgürlüktür. Saklı yanınla büyü, kendini koru. Tekrar oku.

Canlar feda Hz. Muhammed ﷺ’e

sarsa da âfâkı efkâr-ı nâdan, bir inşirâh verir elbet yaradan

"Sana verilmeyeni sana lazım olmayan bil / Başkasında imrendiğin / sen de olmayanı; olsaydı felaket bil."

bir kabulleniş kırk kemiğimi kırdı.

Âlem-i dilde aceb kaşânemiz var bizim.

kasımın son mısralarındayız

Senin bu feryadın aman gülşene kalsın

olur öyle

“Allahım Recep ve Şa’bân aylarını bize mübarek eyle ve bizi Ramazana ulaştır.”

içi ferahsa, âlem pürneşe görünür insana.

her şey geçer, her şey unutulur. kendini bir felaketin içinde kaybetmenin manası yoktur.

insanın içi uyumayınca gözünü yumsa da uyuyamazmış, yürekten uyumalıymış insan

bir anın kıymetini asla bilemezsin, ta ki bir anıya dönüşene kadar.