یکی بیاد بگه اسم این درد چیه؟! شبیه هیچ‌کدوم از اونایی که بلد بودم نیست، هیچ‌کدوم....

از این "کادر درمان" دیگه آدمی با سلامت روان در می‌آد؟ اینا دیگه کادر درمان نیستن که، کادر محتاج درمانن :(

دوستان چرا بلاک‌شون نمی‌کنین؟ چرا خودشون رو با خودشون تنها نمی‌ذارید تا اینقدر حرف مفت بزنن برای هم که سقط شن؟!؟ #تایملاین‌پاکم‌آرزوست

کاش من شهروند کشور Y بودم که تو کشور X زندگی می‌کردم. بعدش مسئولین کشورم اخطار می‌دادن که از کشور X خارج شو، اونجا احتمال جنگ وجود داره و جونت در خطره‌. همینقدر مهم و ارزشمند...

هدی بیوتی وقتی بابت استوریش اونقدر هیت گرفت، خیلی به گوه خوری نیفتاد تا الان که فهمیده کی‌ها دارن تبلیغ خرید محصولاتش رو می‌کنن!!

یکی خیلی خوب نوشته بود؛ حس می‌کنم گیر بستنی‌فروش‌های استانبول افتادم...

مرده گفت: دوستم تو اغتشاشات بود،‌ می‌گه اغتشاشگرا یه مخدر می‌کشیدن به اسم کمیکال، یه پک می‌زدن، زورشون ده برابر می‌شد. تنهایی پایه‌های چراغِ سنگین وسط بلوار رو می‌نداختن! گفتم: اون نهایتش توهم زیاد ایجاد می‌کنه،‌ کارتون ملوان زبل زیاد می‌بینه؟ گفت: حتما آمریکایی بوده مخدرش :/

و اینکه آقای معینی کرمانشاهی خوب گفت که: عاشقان را بگذارید بنالند همه مصلحت نیست که این زمزمه خاموش کنید

نمی‌دونم چرا؛ ولی برای هر کدوم از این بچه‌ها،‌ که یهو اکانت توئیتری‌شون درمی‌آد، قلبم یه جور دیگه می‌سوزه. انگار یه همسایه عزیز مهربونی داشتی که همیشه از ته کوچه می‌اومد، یهو اعلامیه‌ش رو ببینی رو دیوار و دنیا رو سرت خراب بشه! یه آشنای غریب مظلوم :((

تو استخر دو تا زنه داشتن با خوشحالی می‌رقصیدن. احتمالا ننه‌شون رو بالاخره یکی گردن گرفته بود و صیغه کرده بود، وگرنه این حجم از بروز کثافت نمی‌تونست دلیل دیگه‌ای داشته باشه!!

یعنی چی که هی مذاکره برقرار می‌شه، هی لغو می‌شه! مسخره باباتونیم مگه...!

اون وقتا سریالای ایرانی-آبکی نشون می‌دادن که پدر و مادر دعوا داشتن و یه بچه اون وسط پیام‌بر این دوتا بود، باباهه می‌گفت برو به مامانت بگو فلان، مامانه می‌گفت برو به بابات بگو بیسار. الان شده حکایت مذاکره اینا. فقط وزیر امور خارجه عمان که این وسط اسیر شده با اون لبخندای معنادارش😅

انگار مذاکرات -حداقل برای امروز- تموم شده و هیئت‌ها برگشتن محل اقامت‌شون. کاش املاکی زودتر بیاد نتیجه رو دهن‌لقی کنه، از این‌وری‌ها که عمرا صدایی دربیاد.

امشب وزیر خارجه عمان می‌ره خونه و رو به زن‌ها و بچه‌هاش می‌گه: یه لقمه بخورین و هزار لقمه شکر کنین که ۲۷۰۰ کیلومتر اون‌ورتر دنیا نیومدین و الان دارین تو دل ثروت و رفاه و آسایش و امنیت، واسه خودتون زندگانی می‌کنین...

من این روزا حتا نمی‌تونم آهنگای شاد گوش بدم. نه اینکه دلم بخواد اما شرم کنما! نه! هر موسیقی شادی عین ۳۶۵۰۰ سوزن تیز زهردار در تک‌تک سلولای عصبی وجودم فرو می‌رن، از یه سلول به سلول دیگه درد زایش می‌کنند. این حفره‌ اندوه توی قلب‌مون دیگه با اقیانوسی از شادی هم پر نمی‌شه.

لیندزی گراهام، در مورد توافق بین ایران و امریکا گفت که چنین توافقی از طریق دیپلماسی باید بتونه هم اهداف امنیت ملی آمریکا و هم نیازهای مردم ایران را تامین کنه. یعنی حتا این سناتور تندرو هم از دست این املاکی مودی خسته شده، مواضع قبلیش درباره لزوم جنگ رو بوسیده، گذاشته کنار.

اینم از یغما گلرویی داشته باشید: مزرعه دزدیدنی نیست،‌ فردا میلاد بهاره دیگه این مزرعه هرگز، ترسی از خزون نداره