این ترندهای اصطلاحا ضد مرد، بسیار شبیه ترندهای ضدسرمایەداری قبل انقلابه. این جماعت دقیقا همون مسلمان و چپی‌های متوهم قبل 57ن که چیزی جز کینەتوزی و توهم عقل کل بودن نداشتن. احتمالا 20 سال بعد یکی میشینه اینارو آسیب‌شناسی میکنه.

آدمایی مثل اکست از خود تو حالشون بدتره، کسی که امثال تو رو تحمل میکنه و می‌بخشه بیشتر از تو به درمان نیاز داره.

توماس آگدن: یکی از مهم‌ترین وسوسه‌هایی که یک روانکاو باید بر آن غلبه کند، باهوش به نظر رسیدن است.

منصفانه نیست، اما واقعیت اینه‌که: ساختار روانی پدر و مادر، وضعیت مالی اون‌ها و نوع رابطه‌شون با هم‌دیگه، از مهم‌ترین عواملی هستن که «کیفیت بزرگسالی» ما در آینده رو شکل می‌دن.

جامعه‌ای که زن رو به حاشیه میرونه، هرگز به رهایی کامل نمیرسه.

چون درامدم وابستە به اینستاگرامه، این ماه تقریبا صفر تومان درآوردم ولی همچنان دل و دماغ پست و استوری گذاشتن ندارم.

ضریب هوشی هموطنان‌مون در وضعیت قرمزه.

برای کسایی که خانواده حمایتگر نداشتن، زندگی بین ۳۰ تا ۳۳ سالگی تازه براسون شروع میشه.

یقهٔ کسانی که همیشه «سقوط» را کاریکاتوریزه می‌کنند، یا ساده و سهل‌الوصول نشان می‌دهند، بگیرید؛ همچنین یقهٔ رمال‌-فیلسوف‌ها، نوستراداموس‌-تحلیل‌گرها را. اگر تغییر این‌قدر ساده، و آینده این‌قدر پیش‌بینی‌پذیر بود، خاکِ این سرزمین مُرصّع به خون هزاران انسانِ بی‌گناه و بی‌سلاح نمی‌شد.

یعنی گاو بودن فقط اونجا که خارجی‌ها دارن سخنرانی دیروز رو میذارن و تمجدید می‌کنن بعد یه سری کودن مثلا دلسوز و هموطن رفتن نوشتن نه این نماینده ما نیست ما نمایندمون رضا پهلویه! عینا و مشخصا یکسان با طرفداران فعلی حکومت! نمی‌فهمید استفاده از موقعیت مهمه و حرفی که داره زده میشه الان!

هر کس بیشتر رأی آورد. تا چهار سال، و هرکسی هم در طول عمرش دوبار بیشتر رئیس جمهور نخواهدشد. ما جاوید ماوید نداریم!

"زن زندگی ازادی جمهوری ایرانی" واقعا زیبا بود. بالاخره شعار از انتزاع و جهانشمولی دراومد و پیشنهاد مشخص داد. از ۴۰۱ به ۴۰۴ رسید.

محسن نامجو و شاهین نجفی، فارغ از این‌که امروز در چه جبههٔ سیاسی ایستاده‌اند، با اتهام‌های جدی آزارگری روبه‌رو هستند.. بسیاری از زنان آن‌ها را به‌عنوان چهره‌هایی قلدر و آزارگر به یاد می‌آورند. سیاست نباید به سپری برای پاک‌کردن مسئولیت فردی یا خریدن اعتبار تبدیل شود. #IranMassacre

زندەاید؟

بعد از حمله به پایگاه سپاه بانه، همه شیشه و پنجرەهای خونه خالەم ریخته بیرون، خونه رو تخلیه کردن، از اداره گاز رفتن گازشون رو بستن، گفتن اگه نمی‌بستیم خونه منفجر میشد.

من واقعا از بازگشت احزاب کردستان می‌ترسم. اگه اونا تو شهرها باشن، ج.ا دیگه به هیچی رحم نمیکنه، هر نقطەای که دستش برسه رو بمباران میکنه.

ما بیش از آنکه به «امید کاذب» نیازداشته باشیم، به «نا امیدی واقعی» نیازمندیم.