İçimde taşıdığım sessizlik , en gürültülü yanım oldu

Allah’a havale ettim kul değil, kül dahil tartılacaktır.

Sırtım mermi dolu ve tetiği çekenin avuç içlerinden öpmüşlüğüm var..

çünkü incinen her insan başkalaşır

Eski benle gram alakam kalmadı sürekli güncelleme geliyor

DARLANMA hormonu diye bir şey var mı şu an vücudum onu salgılıyor gibi

yıl bitti. nehrin akışına güvenmeyi öğrendim. başım dik, çocuksu yanım hâlâ benimle. sevdiğim insanlarla her zaman mutlu olamayacağımı biliyorum artık. dokunduğum her yerde, her şeye rağmen, çiçek açmaya devam edeceğim. hoşça kal ikibinyirmibeş.

Günaydın bugünü benim yerime birisi yaşayabilir mi ben yapamıycam galiba

vücudun travma tepkisi olarak sürekli uyumaya çalışması çok garip… diyo ki sen hayatta tutmayı beceremiyorsun en azından bayılalım bu hisler geçene kadar

bensiz de yaşanır da şakalarımı ve saçma sapan sorularımı özlersin haberin olsun

kızımızda pek güzelmiş allah onu her anını bilmek isteyen biriyle italyaya tatile gidebilmekle şereflendirsin

akşamları taym o kadar hareketli ki akşam herkes eve gelmiş de gününü anlatırken çay içiyoruz gibi hissediyorum