Bakınca içim gittiğinden , göremeyince özlediğimden.... Haberin yok.

aramanı çok bekledim, iyi misin demeni çok bekledim, beni herkesten önemli tutmanı çok bekledim. Seni çok bekledim ya..

Çok başkaydın, anlamadın. Anlamıyosun. Anlamıyorum...

Beni yola çıkartıp başka bir yere gittin..

Hiç yokken bile herkesten daha çok olan biri var mesela.

Mesela bir kuş kanadı kırıldı diye ölmez. Ama kanadı kırıldı diye kahrından ölür. Sana halimi başka türlü nasıl anlatabilirim bilmiyorum.

Hiç yanımda olmayan birisinin hep aklımda olması...

Bir gün beni gerçekten anladığında yutkunamayacaksın.

Umrumda değil ama aklıma geldiğinde üzülüyorum. Yürümeye ikna edip yol ortasında öylece bıraktığınız herkesin gölgesi, başka yerlerde önünüze düşecek. Umarım, zaman sana hayatın boyunca yanında olmasına ihtiyaç duyacağın kişiyi geçmişinde nasıl yok ettiğini gösterir. Umuyorum..

Herhangi biri değilsin, yapma canım yanıyor.

Senin omuzların benim yüklerimi sırtlayamaz

evim yandı, dizlerim kan içinde, gözlerim kan çanağı

Kabullenmek lazım artık. Kendine anlatman gerekiyor. Mesela sevseydi gelirdi, özleseydi arardı. Ya da sevseydi zaten gitmezdi diyelim, konu kapansın.

Elimden geleni öyle bir yapmışım ki şimdi kılımı kıpırdatasım gelmiyor

İnsanın serveti karakteridir, parayla olsaydı alırdım sana.

anlamını kaybettin, yolun açık olsun