مقتول پس از آن‌که مدت‌ طولانی عادت به کوبیدن تفاله‌گیر چای به سینک برای خالی کردن آن را داشت، و با صدای تق تق تق مکرر گاه و بی‌گاه مغز همسایه خود را سرویس می‌نمود، پس از هجوم همسایه عصبانی به منزل، با فرو شدن همان تفاله‌گیر به حلقش، توسط همسایه به قتل رسید.

بالا رفتن سن رو اینجا می‌فهمم که تو بحث با آدما قبل از رسیدن به مرحله‌ای که دستامو در بیارم و بگم کرره خر چرا نمی‌فهمی، لبخند می‌زنم و می‌گم بله حق با شماست، و سکوت می‌کنم.

باید این عادت که شب قبل از خواب توییت می‌زنم و صب بعد از بیدار شدن پاکش می‌کنم رو ترک کنم.

تو استانبول برای اینکه رستوران یا کافه خوب رو تشخیص بدید، ببینید چندتا پیرزن داخلش نشستن؟ اگه تعداد قابل توجهی پیرزن تو اون رستوران یا کافه بود، مطمئن بشید که جای خوبیه. پیرزنا اینجا جای بد نمی‌رن.

حجم تن‌ماهی مورد رضایت بنده:

واقعا دم الهه محمدی گرم. و دم اون دختر و مادرش گرم که سکوت نکردن.

چهره‌ای که هر روز صبح تو آینه دستشویی می‌بینم، با چیزی که هر شب می‌بینم، زمین تا آسمون متفاوته. بلاخره باید تصمیم بگیرم که کدوم رو به عنوان واقعیت خودم در نظر بگیرم.

حتی یادمه آخرین ایونت‌هایی که تو ایران رفتم هم به خاطر رژیم شیرینی دانمارکی نخوردم. عجیب هوس شیرینی دانمارکی و نسکافه بعد از ایونت کردم.

چند سالی بود چایی شیرین نخورده بودم. عجب چیز خوشمزه و نابیه، و چقدر چسبید. الکی خودم رو از لذتی محروم کردم.

ما کفر را زمانی آغاز کردیم که نتوانستیم بر هوای نفس عماره خود غلبه کنیم، که تقلا کرد ما را در انتخاب بین «رفتن به بهشت» و «شوخی با مقدسات»، گمراه کند. تمسخر اسلام و مسلمین، اولین قدم ما در مسیر عقلانیت بود.

روز مرد رو به تمام مردان بی‌غیرت و بی‌ناموسی که از جنسیت‌شون برای قدرت‌نمایی استفاده نمی‌کنن تبریک می‌گم. مردایی که راحت عذرخواهی می‌کنن، احساساتشون رو بروز می‌دن و گریه می‌کنن، آشپزی می‌کنن و کارهای خونه رو انجام می‌دن، رئیس‌بازی در نمیارن، و سمی نیستن.

من اول-دوم راهنمایی بودم که ساخت متروی میدون صنعت شروع شد. بابام می‌گفت تموم بشه خیلی خوب می‌شه، راحت با مترو می‌ری مدرسه. وقتی افتتاح شد من مقطع ارشد رو هم تموم کرده بودم، و دیگه با بابام‌اینا تو اون منطقه هم زندگی نمی‌کردم. متروی میدون صنعت تو زندگیم خیلی نمادینه.