Hafta sonu nişanım var (kendi) ve işlerime bakacağıma, güzelleşeceğime, bakım yapacağıma bu saate kadar hastanede kalıp vaka sunumum için literatür tarıyorum. Kendimi kesicem şimdi az kaldı AAAAAAAAAAAA

Kafkas kalpağı bakıyordum (bu saatte) sonra Zemheriden diye bir dükkana denk geldim. Aklıma babamın 94-98 arası Kars İmam Hatip’te müdürlük yaparken çıkarttığı Zemheri dergisi geldi, hayal meyal hatırlıyorum. Art arda bilmem kaç zemheri geçti kurt uyur kuş uyur zindan uyurdu

Biz de çıkartıyorduk lisedeyken fanzin falan. Hikayeler yazıyorduk, bir şeyler. Sonra noldu. Hiçbir şey olmadı. Destan gibi güzelim konsultasyon notu kapatıyorum, iç içe girişik bileşik cümle kuruyorum diye uzun yazmışsın diyorlar. Böyle yani.

Sunum hazırlanışım,uzman diyor ki Türkçe’yi katletmişsin.Dediği şey neden hematoloji kliniğinin ilk harflerini büyük harfle yazmamışım.Abi özel isim değil ki diyorum. Bazı hocalar yanlış olsa bile yanlışlarının devam ettirilmesini ister ettirmezsen takar diyor. Fanzin falan aynen

Bazı hocalar yanlışlarının devam ettirilmesini ister, ettirmezsen takar. Bu nasıl bir cümle ya. O kadar doğru ki ve bu o kadar can sıkıcı ki. Her şeye uyarlayabilirsin bunu; patrona, patriyarkaya, siyasete, din tacirlerine.

Etrafımdaki herkes birer birer instagramını kapatıyor. Başkalarının gündemleri, sürekli tavsiye kisvesi altında edilen dikteler, gereksiz infolar. Bazen bütün bunların bir parçası olmak. Bu sosyal medya olayı biterse valla şok olurum. Ama şakalarımı paylaşmayı özledim yalan yok.

Sevgilim, can eşimle birlikteliğimizden sonra hayatımın geri kalanı o kadar berraklaştı ki. Onun gövdesine sarılıp, bir sarmaşık gibi sarılarak büyüyeceğim çok belli. Gerisi teferruat. Artık her yol yürünebilir değil. Kaybolmuş da değiliz. İsmetçiler anladı.

Bulgaristan göçmeni macır oğlanla Ahıska göçmeni ben