Hayat dediğin bir çift bacak ve gidebildiğin yol kadar..

Gerçekten tanıyor muyuz kendimizi? Tanıma gayretinde bulunuyor muyuz mesela? Hayat kısa ve güzel söylemi her dile pelesenk kısalık bir tarafada güzelliğine kulak kesiliyor muyuz? Kendimizi tanıyalım, yaşayalım güzelliklere yüregimizi mesken tutalım...

Kırık kalbimin en güzide parçası Ben bi boşlukta sen İstanbuldasın Dalgalar taşır garip sevdamızı Kıyıya vurup, üstüne basılır hatıramızın Bu kaçıncı kayboluşum..

İçimde açılan bir kuyu Düşsem çıkmam karaya Çıkmak zor olduğundan değil de Daha kolay alışmak Bunu bilmem anlar mısın da Bütün yük omuzlarımda Geri dönmem bekler yarınlar Vedalar eksik olsunlar Nasıl kalsam akıllarında? Bırak onlar bunu bulsunlar Bana kalmaz kimliğim falan

Dünlerim zifiri karanlık, yaşandıkça yaşlandık Aslında kaybettik yarından

Dil ateştir Biraz suyla söndürülmesi mümkündür Tırnaklarını aşındıran Çözemediğin bu kör düğümdür..

Sözcüklere gerek kalmadan beni anlayacaklarını sandım.

Çökmüş akşam üstüme yığılmışım yerlere, kalmışım Olur olmadık bir anda gelir yakalar bu his seni, ah seni Yakmışım da ben de yanmışım

"Insan yasadikça anliyor ki, kendi kayigini kendin çekmezsen bir yerlere gidemiyorsun."

Ben sana kırmızı kiremitli bir çatı Begonviller ve bir mavi kapı Ve illa amansız bir avlu getirsem. Dünya soğur, akşam serinlerken, Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok. Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim, Ve işte en geniş cümlem: içimi açtım sana. içini açmak için.

Geri gelmez giden, gitmiş Gelse n'olur, ömrüm bitmiş Aklında olsan n'olur kalbinden silmiş Sen söyle, hiç böyle kaldın mı çaresiz

anlatacak çok şeyim olsa da, anlaşılmak istediğimden emin değilim.

Geçmiş dünden bahsetmek lezzetsiz, gelmemiş yarından hep mi şikayetçiyiz biz

Derde bünyem aşina ki sebebinde mazi var , Bazen seni yıkan şeyler tekrar eder inşa

Bir yer var, biliyorum her şeyi söylemek mümkün Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum Anlatamıyorum

Anlatsam anlatılmaz, içime atsam içime sığmaz. Kaçsan kaçılmaz kalsan kalınmaz. Aslında yol o kadar yakın ki ama oraya asla varılmaz..

Sözlerim artık yıllanmış bir şarap Ne söylesem buruk, ne söylesem kırmızı Düşlerim virane, gülüşlerim harap Ne yapsam gitmez, kalır tortusu

Şimdi buradayım ben kırık duvardaki aynalar Hayal güzel ama arada uyanmakta fayda var

herkesin hayatında acımasız olmayı öğrendiği bir an var. bir şey oluyor ve sen bir daha eski sen olamıyorsun. herkesin gözünde bencil oluyorsun ama kimse sana "seni bu hale kim getirdi?" diye sormuyor.

Çok karanlık var bi o kadar cesaretim Doğar güneş elbet üstüne esaretin