วันนี้บรูซมาเยือนเมโทรโพลิส ทิวทัศน์เมืองนี้ไม่ว่ายามค่ำคืนหรือกลางวันก็ต่างกับก็อตแธมราวฟ้ากับเหว ไม่กี่ครั้งเขาก็ไม่ชินเสียที ดังนั้นจึงรีบทำสิ่งที่ตัวเองต้องทำเพื่อจะได้รีบกลับ "ซุปเปอร์แมน" เขากระซิบ "นี่ฉันเอง" เขาพูดต่อ

" ดิ๊กหรอ??...เห้ ไงเป็นยังไงบ้าง สบายดีมั้ย? " •ก้มลงไปมองเด็กชายที่วิ่งเข้ามากอดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม🤓

" อันที่จริง เราอาจจะมีหน้าตาที่คล้ายกันแต่ฉันไม่ใช่เจ้าชายของเธอหรอกนะ " •ก้มลงไปมองตุ๊กตาในมือเด็กหนุ่มก่อนจะรับมาถือไว้ " ฉันเก็บไว้ได้ใช่มั้ย..สัญญาจะรักษาอย่างดี "

" ขอบคุณสำหรับของขวัญของขวัญ. . .อย่าว่าเขาแบบนั้น เขาแค่เป็นเด็กที่ไม่ถนัดทำเรื่องที่ละเอียดอ่อนเท่านั้นเอง " •เขาเอ่ยด้วยใบหน้าที่ยังคงมีรอยยิ้มประดับอยู่ก่อนจะยื่นมือไปลูบหัวของเด็กชายตรงหน้าเบาๆ " ไว้ถ้าฉันมีของขวัญเล็กๆน้อยๆจะเอามาให้นายนะ เหมือนแลกกัน "

" ใครสอนนายมาเนี่ย เอาลงเลยนะ " .คว้ามืออีกฝ่ายไว้และจับมันแบออก

" หยาบคายมาก ห้ามทำอีก " .ขมวดคิ้วจ้องมองไปที่เด็กชายตรงหน้าด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะพอใจเท่าไรนัก

" ที่นายทำเมื่อกี้ไงผิด อย่าทำให้บรูซเห็นนะไม่งั้นเขาอาจจะฆ่าฉัน จะบอกให้ว่าไอ้การชูนิ้วกลางของนาวมันคือการด่าคนอื่น แบบf***y** " .ก้มลงไปกระซิบให้อีกคนฟังเบาๆพร้อมกับเหลือบสายตามองไปรอบเผื่อมีคนแอบมอง

⠀ “ BATSY BATSY BATSY BATSY BATSY BATSY BATSY ~ ” ⠀