bu benim öyküm,kafası bozuk

Kaybedecek bir şey yokken, azdan az gider çoktan çok.

Korktukça tutsak , umut ettikçe özgürsün.

Her mevzu konuşularak halledilseydi, ormanın kralı aslan değil papağan olurdu.

Kin tuttuğum kim varsa, nöbetini tuttuğum acıları teslim alacağı günü beklesin, emanetiniz bende merak etmeyin.

Unutulmayacak hatıra, silinmeyecek insan yok.

her şeyi unuturum ama odamda duvara bakarak ağlarken “allah’ım sen bana yardım et” dediğim zamanı unutmam

Hallederdik ulan

ben her şeyimi senin uğrunda kaybettim, bir kez arkana dönüp baktığında o boşluğu hisset.

Ölmek yetmez senin uğruna, sense hala anlayamadın

Yaşamadım hiç bişeyi yazmadım

yoruldum

Ömrümden ömür gider ama ben yine de sana geri dönemem

ben o yolun uçurum olduğunu bile bile koşarım ama sen yine de bana gelmezsin

çok zor şeyler atlatıyorum, çok zorluklara göğüs gerdim, çok kavgalar ettim içimde ama ben seni unutamadım

hani derler ya severken ayrılmak işte tam o evredeyim

ben o gecenin sabahına çıkmayı düşünürken seni bir başkasıyla görmek sevdaya dahil değil ölüme emirdir

benim gözaltı morluklarım sana olan mücadelemdir

ben bi içmeyi bide seni sevmeyi beceremedim.

gecenin üçü sabahın beşiyim