Oynadığı her rolün hakkını ziyadesiyle veren, “Şahsiyet” dizisinde ise adeta devleşen Haluk Bilginer'in Uluslararası Emmy Ödülleri için aday gösterilmesi elbetteki sürpriz olmamış!

Gönülde başlar hakikatin yolculuğu zayıf bir intibayla Bir müddet mola verir akılda muhkem bir intibakla Ve nihayet inkişaf eder ruhta heybetli bir intibahla

Her taşın altından bir FETÖ iti çıkabilir, zinhar şaşırmayız! Dost postuna bürünüp yanımıza, yakınımıza kadar sokulabilir, aldanmayız! Hele ki sizden mi diye teyide hiç ihtiyaç duymayız! Zira bize âyandır FETÖ'cü, en âlâ kriptosunu bile sıfatından şıp diye anlarız!

Tekrarlı bağlaçların arasına virgül koyarak, olur olmaz yerde büyük harf kullanarak, yanlış harfe şapka takarak, dizeleri eğik çizgiyle ayırmayarak “Türkçeye Dönüş” konusunda epey başarılı bir iş çıkarmışsınız, tebrikler...

Bir zamanlar başa “taç” olanlar, gün gelir ayağa “taş” olurlar.

Tasmalarını onur payesi sananların, işgal ettikleri makamları şahsiyetlerinin nişanı sayıp haysiyetten arınanların armağanıdır tecrübe...

Şimdi #KopsunKıyamet diye güya kadere meydan okuyor, korkunuzdan kaçmak için de ıslık çalıyorsunuz! Oysa kıyamet: Bir kereden ne olur deyip dürüstlüğe su kattığınız gün, İyi niyeti bönlük sayıp menfaatinize taptığınız gün, Samimiyeti riyayla aldattığınız gün Kopmuştu zaten!

Eşek yüküyle kitap okuyunca bazen yük ağır gelir, altında ezilmemek için de ondan kurtulmak gerekir. Tabii yükten kurtulunca da geriye sadece eşek kalır.

Rektörlük akademik kariyer değil, üst düzey yöneticiliktir. İyi yöneticiliğin şartı da iyi akademisyenlik değildir. 2547 sayılı Kanun'da rektörlerin akademisyen olma şartı bu yüzden yoktur. Cumhurbaşkanı dilerse kararnameyi değiştirip akademisyen olmayan rektör bile atayabilir.

Her dem sevgiden, hoşgörüden, birlikte yaşamaktan bahsedip sonra da öküz altında buzağı arar gibi bel altında ahlak, erdem arıyoruz. Düne kadar çoğumuzun adını dahi bilmediği “Mabel Matiz”in şimdi cinsel kimliğini ifşa ederek güya kirlenmiş ruhlarımıza boy abdesti aldırıyoruz!

İnsaniyet, şahsiyetin libasıdır unutma ve bir kez olsun soyunan, sürgit iflah olmaz bir daha! Önce ar gider, sonra haysiyet; anlarsın ki utanmazlık mesken tutmuş bu enkazı, pusuda! Artık ne denli çabalasan da asla değişmez; insan suretinde maskaralıktır rolün, bu acıklı oyunda!

Baba ve oğulun müthiş uyum ve eşliğiyle bağlamanın adeta dile gelip hislerimizi ayağa kaldırdığı etkileyici bir hüzün harmonisi ve eşsiz bir yorum... Hazır hislerimiz ayakta iken ayakta alkışlıyoruz sizleri, birliktelik ve armoniniz hep daim olsun! youtu.be/ghOPtWYz8rc

Anlam yüklü sözleri, bu sözlerle ahenk içindeki melodisi ve yürek burkan öyküsü ile istisnai bir yeri olan bu güzel türkü; Buray’ın dokunaklı sesi, Taksim Trio’nun da muhteşem yorumuyla adeta şahikasına ulaşmış! Teşekkürler Taksim Trio ve Buray... youtu.be/yj0GKq4l4lU