Sibiryada yaşıyor gibi kalorifer yakıyoruz YANIYORUZ KISIN ŞUNU. Yani nasıl her iyi yaptığımızı sandığımız şeyleri dünyaya safi zarar vererek sonuçlandırabiliyoruz hayret ediyorum.

Yemek yememesi gerektiği yerde yemek yediğine şaşırıyorum, nereden bilsin yazmıyor ki yemek yenmez diye, deniyor. Ya arkadaşlar bizim herkese 0-3 yaş öğretilerini anlatma gibi bir yükümlülüğümüz mü var, nerede yemek yiyeceğine de ben yönlendirmeyeyim lütfen ya.

Canım arkadaşım bana harry potter temalı jelibon almış. Ağzıma jelibonu attıkça hihiih diye gülüyorum. Her birinin teker teker fotoğrafını çekip yolluyorum. Arkadaştır çocuklaştıran.

Yine herkes umrede ve yine ben umrede değilim.

Tün gün 16-17 yıl öncesinden bir şarkıyı dilime doladım onu söyleyip durdum içimden. Bir naftalin kokusunda eskiyi anmak var ya.

Simitçi paramı bozamadığı için yarın verirsin dedi. Verene kadar gerginlikten elimi kemirmezsem, veririm inşallah.

Bir keresinde de minibüs şoförü bozuğu olmayınca sen öğrencisin helal olsun demişti. Öğrenci değildim. Bütün gün iş yerinde elimi kemirdim.

Ben ilk okulu memleketim Makedonya'da okudum. Ben okurken öğretmenlerimin eğitim anlayışı da, okuduğum ders kitapları da sosyalist Yugoslavya'dan kalmaydı. Devlet tabi laikti. Zaten okuduğum okulun yarısı Müslüman, yarısı Hristiyan'dı (diğer ilk okullar genelde sırf Makedon

Sosyal anksiyetesi vardır belki, dokunmayın.