Önemsiz şeylerle kırılabilecek yalnızca acı sözlerle bile ölebilecek insanlar vardır

Yarını olmayan, güneşi doğmayan bir yolun yolcusuyum

Ömür bir acıyı ev belleyecek kadar uzun değil

İnandığın herkesin gidişini seyret

Ruhumla sevemezsem seni

Sevdiğim herkesin öleceğini bilsem bile ben sana hakkımı helal etmem

Benim ahım yerde kalmaz

eğer dudaklarım duada ne isteyeceğini bilmiyorsa, lütfen benim kalbimi duy

Öyle bi geçer zaman

Sınanır neşem

it will pass. it will pass. it may be heavy, but it will pass.

Kalbe dahil ettiklerin senin mayandır artık

Herkesten bir adım uzakta , çok adım gerideyim

Sesimde söyleyemediğim sözler var

Yine mi bana kaldı derin hasretin acısı

İnsan bazen birini değil eski halini bırakır

Başka bir hayat dileyerek ömrümüz geçip gidiyor

Hayat kendini bulmakla ilgili bir şey değil, kendini yaratmakla ilgili bir şeydir

Sen benim elimden seni güzel hatırlama hakkımı aldın

Çok haklı, mesela benim kafam şöyle çalışıyor. Bir şey oldu ve yollar ayrıldı diyelim. Aradan aylar geçti, ne arayan var ne soran. Sonra bir gün çıkıp geri geliyor. İşte o an hala sevgim devam ediyor olsa bile şans vermem. Çünkü aylar boyunca benim başkasını bulmuş olabileceğim