Geceleri uyumayanların yolundan çekilin.

samhain.

Senin de benden farkın yok

open.spotify.com/track/3Ty7OTBN…

İnsan eti yedikçe gelecek sonları

Savaştım, zaman denen şu zorba şahidimdir. Yakam beyaz olsa dahi kirli.

Bu bazen nimetim bazen başımın tuhaf belası Unutabilmek bir anlığına mukadderratı Daimi prangamı, bu dipsiz simetriyi Beni evrenden korur mu odamın sinekligi?

Şehrin anksiyetesi doldururken ciğerlerimi Alıp başımı gitmek istesem de olmaz Sevdigim çok köle var bu kafeste Ve bilmiyorum diğer yerimi

Ben bir yarınım kapını kapama Tanrı düşen çocuklarının kaçını yakalar? Acını kavra, başını kaldır arada bir semaya Her "merhaba" dönüşecektir buruk bi vedaya Neyse ki artık ayrılık Omuzlarımda taşıdığım en büyük kaygı degil Hayat arabamla 2025 mil Kulaklarımda hep aynı şiir

Önce göğe bakmayı unutturdular sonra yıldızları

Çocukken bir şeylere inanırdım öfkeli ve protesttim; şimdi yalnızca pes etmiş ve groteskim

Dilerim ki bizimle aynı kafeslere girin Ey yüce majesteleri

Bu karanlık sonsuza dek sanmayın, parlayın

Ben alıştım, zira her kılıç körelir zamanın elindeki; bir o keskin.

Eğer yoksa senin için de mahsuru; Son orgazma dek tüketelim şu ömür denen zakkumu

Dilerim ki bizle aynı kafeslere girin, ey yüce majesteleri. Daha kaç mavzer ateşlemeli fikirlerinin abes temeli?

Minare boyunca canımızı sıktın Kubbede cerahat; talim küstah…

Yaşamak görevdir yangın yerinde

Neyse ki artık ayrılık omuzlarımda taşıdığım en büyük kaygı değil. Hayat arabamla 2026 mil. Kulaklarımda hep aynı şiir.