پیشنهادی که میتونم بهتون بدم اینه که خونه نمونید. اگه میتونید ورزش کنید. هر کمکی هم در رابطه با ورزش و برنامه ورزشی خواستید، من هستم. ما محکوم به زنده موندنیم.

ما خیلی بدبخت و تنهاییم. ما فقط میخواستیم زندگی کنیم. ما فقط میخواستیم شبا راحت بخوابیم. بهش که فکر میکنی تا اعماق وجودت درد میکشی.

دست و دلم نمیره به این عزیزانی که مشاوره مهاجرتی میکنن پیام بدم.

سوگواری می‌کنیم تا حقیقتِ رنج، دروغ جلوه نکند. اصلِ سوگ برای فراموش کردن نیست، برای آن است که به روانمان ثابت کنیم آنچه از دست رفته، واقعی بوده است. سوگ، تلاشِ بدن برای هضمِ واقعیتی‌ست که عقل از پذیرشش سر باز می‌زند.

فرزندِ ایران و جان فدای میهن...

بخشی از جامعه دچار دینِ عرفانی شدن. خوب و بدش رو نمیدونم.

امان از روزی که ورق برگرده.

پایتخت مملکت رو خاک مرده پاشیدن از بس سوت و کوره. وای به حال شهرستانا.

چه جوانِ خوشتیپی. چه رقصی. من که دیدمش یاد آلن دلون افتادم.

نمیذارم دشمن شاد بشم.

ایرانیا کیس مناسبی برای سازمان ملل نیستن نه مثل سوریه پناهنده میشینو توی خیابون میخوابین نه مثل پالسطین با سس کچاپ خودتونو به مردن میزنین نه مثل سومالی دنبال کامیون غذا میفتین شرفتونو میگیرین دستتونو توی خیابون گلوله میخورین که خب این قبول نیس

چشمام به روی زیبایی ها بسته شده. نصف شهرو قدم زدم، هیچ چیزِ زیبایی ندیدم. از آدماش گرفته تا بقیه چیزاش.

شاهزاده رو انداخته بودن گوشه رینگ میخواستن با سوالاشون ناک اوتش کنن ولی همه رو به درستی جواب داد.

دوستام که با پهلوی مخالفن هم تو راه مونیخن.

من هم با گوگل میت در مونیخ خواهم بود.

غرور ملی داره خفم میکنه نمیدونم این حجم هیجانو کجا خالی کنم -.-

به ایرانی بودنم افتخار میکنم.

همکارم یهو وسط شرکت زد زیر گریه، بغض منم ترکید. گریه ای که ایندفه برای این همه ایرانیِ مهاجر بود. دست تک تکتونو میبوسم.

پدربزرگم همیشه میگفت یادت نره هرجا میری فقط خودت تنها نیستی، نماینده شهر و طایفتی. این عشق به وطن و هموطن تو خونِ تک تک ما ایرانیاس.

عراقچیِ دیوث به مردم پیوست.