واقعا اون بازیای‌ سوال‌پرسیدنی کژال برا من تعیین مسیر زندگیه. هر چند وقت یه بار جوابام رو به اون سوالا چک میکنم ببینم چند چندم با زندگیم و آدمای توش.

برای واقعی جیگرم کباب شد. من میرم گریه کنم تا بخوابم.

واقعا بدن دراماکویینی دارم. یک واکنش اگزجره‌ای به استرس‌ها نشون میده که اصلا انگار نه انگار ایرانی‌ایم و همینه زندگیمون دیگه. نکشیمون حالا (لیترالی لطفا نکشمون)

امروز موهام رو بستم‌ برم جلسه دم در دیدم یه دسته بیرون مونده، قیچیش‌ کردم انداختم‌ دور ایزی‌پیزی.

دفاع فاندینگم در روز جهانی شکست انجام شد :)) So that’s why

من واقعا چند وقته که اون حضرت‌ رو درک میکنم که میرفت تو‌ چاه داد میزد. منم همینطور علی آقا. منم همینطور.

عمیقا آرزو دارم از دست خودم راحت شم که به تبع بقیه نزدیکان هم از دستم راحت شن. استادم هم راحت شه. همه راحت شن.

من این خواب رو اینطوری دیدم که برگشتم ایران و بعد نمیتونم خودمو راضی کنم‌ که باز برم داخل خارج :)) همش با خودم دعوام شده بود.

بعد از این روز سخت چی‌ میچسبه؟ بله یک مکالمه‌ی فرح‌بخش با مادر که مستقیما بفرمایند وااا دخترم تو اصلا کافی نیستی معلومه که خاک تو سرت :))

سیچوئیشنشیپ فقط من و زندگی آکادمیکم، نه میتونیم همو ول کنیم و نه این رابطرو دیگه میشه ادامه داد.

گاهی یهویی یادم میفته من هیچی از تو ندارم. هیچی نیست که مدام با خودم اینور اونور ببرم بجز یادت و خب کاش یه انگشتری گردنبندی چیزی ازت داشتم کاش اون دفعه جرعت میکردم برم سر وسایلت.

در حالی که آلردی داشتم توی ذهنم به زمین و زمان فحش میدادم و فکر میکردم که آتشی در سینه دارم، یک اکانت کاملا رندوم:

این به نظرم بهترین و گویاترین ایموجی‌ برای احساسات منه. تا اطلاع ثانوی. 🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩🫩

دیگه هیچوقت الکل نمیخورم 🤝🏼

اومدم بگم معیارم برای اینکه بگم یکی پسر خوبیه اینه که شوخیای ضدزن نکنه بعد دیدم وااا اینکه معیار خوب بودن نیست حداقلیه که لازم دارم تا یکیو آدمیزاد حساب کنم بعد دیدم وااا این هم که یک توهین مستتر به حیواناته. خلاصه نتونستم تصمیم بگیرم چجوری نفرتم رو ابراز کنم. بای.

ببخشید اما there is something wrong with all the پژمان‌ها.

بعد از چهارسال زندگی‌ در کشور فرانسوی زبان خانومی‌ زنگ زد پیتزافروشی‌ گفت Nous بعد دو دقیقه خندید و قطع کرد :))