İnsanların tutumları, karşılarındaki kişiden çok, kendi iç dünyalarını yansıtır. Sergilenen davranış, kişinin karakterinin bir izdüşümüdür. Alınmamak bazen bilinçli bir farkındalık halidir; çünkü her tepki, muhatabın kim olduğunu anlatır, hedef alınanı değil.

Herkes terapinin her defasında huzur vereceğini sanıyor. Oysa bazen içsel yüzleşmeler, yara kabuklarını kaldırmak gibidir; can acıtabilir. Gerçek terapi sana geçici mutluluk değil, kalıcı dönüşüm vadeder ki bu da kolay bir yol değildir.

Eğer kök ailenizdeki toksik ve travmatik döngüyü sonlandıracak kişi sizseniz, önce yıkılmaya, ardından da kendinizi toparlayıp bambaşka ve sağlıklı bir zincir kurmaya hazır olmalısınız.