بعد از ۹۸ تصمیم گرفتم خودمو تو سیاست و ایدئولوژی غرق نکنم و بفهمم نجات دهنده نیستم و فقط از بغل کردن و بغل شدن توسط ادمایی که دوسشون دارم لذت ببرم الان سیاست خودش داره توم‌ فرو میره و آپشن بغل رو خیلی وقته ندارم

چمیدونم پیامم بده بگو کاراتو بکن میام دنبالت به مخالفتای منم توجهی نکن

در اردوگاه مرگ نازی ها ، زندان آشویتس ، یک یهودی نوشت: اگر خدایی وجود داشته باشد ، برای بخشایش باید به دست و‌ پایم بیفتد..

«دموکراسی» یعنی «قدرت» می‌آید و می‌رود، هیچ مقام و فردی دائمی نیست و هیچ‌کس «صاحب همیشگی» کشور نمی‌شود. #از_دموکراسی_بگو

بزرگترین فریب تاریخ معاصر ما این بود: «مردم هنوز آماده دموکراسی نیستند، اول باید یک مستبد مصلح بیاید، همه را باسواد و شکم‌ها را سیر کند، بعد دموکراسی را هدیه بدهد.» این نگاه قیم‌مآبانه، دموکراسی را «جایزه» فرض کرده، نه «حق» و «روش». #از_دموکراسی_بگو

انقدر این موضوع تو ذهنم بدیهیه که نمیفهمم چرا باید با یه عده بحث کرد‌ که چرا دموکراسی اره و سلطنت نه

باورم نمیشه افراد غیرارزشی‌ای هستن که با زن زندگی آزادی مشکل دارن.=) منو بلاک کنید لطفا اگر با این شعار و جنبش‌اش مشکل دارید.

بچه ها این وسط به نظرم یه دور داستان آزمایش زندان استنفورد رو بخونین یا ببینین

تک‌تک روزهای این یک ماه رو یادم می‌مونه. یادم می‌مونه گوش‌هام چه چیزهایی شنید، چشم‌هام چه چیزهایی دید و قلبم چه حس و حالی داشت.

ببخشید وسط بحث و دعواهاتون بی زحمت بزارین استوری تو همون اینستا بمونه دیگه تو تلگرام مزاحممون نشین بوس

برخلاف خیلیا که واسشون زود گذشت این یماه اصلا واسه من زود نگذشت و هرروزش واسم درد بود از قلبم تا مغزم

آدم هارو تو ذهنم با لیبل چپ و راست دسته بندی نمیکنم! با لیبل افراطی و غیر افراطی دسته بندی میکنم.

حال من کیریه عزیزم، ازم نپرس حالت چطوره

این تصویر که تو ایران، یه مردی حاضر شه، بشینه جلو دوربین و بگه، به زن من تجاوز شده بدون اینکه از آبروش بترسه بدون اینکه سر زنشو ببره بدون قربانی نکوهی بدون اینکه فکر کنه این تجاوز باید مایه‌ی خجالت اونها باشه واقعا برام دور بود آفرین بهتون

کاش میتونسم دور‌هم از این مهدکودکای بزرگسالی بزارم حداقل پیش هم باشیم

هی مخاطبینو میرم پایین هی بغض گلوم بیشتر خفم میکنه

کاش خوندنش حتی کتابش نه خوندن داستانش از اینترنت واسه همه واجب شه

به لطف ج ا کثافت الان وقتی گوش میدم میدونم چرا گریم می‌گیره

من دلم نمی‌خواست اخرین بازمانده باشم که سر جنازه اینا برقصم من دلم می‌خواست زندگی کنم و تو کشوری باشم که میدونستم ارزوهام یه روزی با تلاش می‌تونن محقق شن