ไม่มีใครอยากให้ใครหายไปจากชีวิตหรอก และก็คงไม่มีใครรักษาทุกคนไว้ได้เหมือนกัน

สงสาร ครูมึงก็ให้โจทย์ยากเกิน #เรียนออนไลน์

เมื่อไหร่อิโรคเหี้ยนี่จะหาย รำคาญมาก แทนที่ปีนี้กูจะได้ทำในสิ่งที่กูแพลนไว้ ก็ไม่ได้ทำ 2 เดือนที่กูต้องนอนอยู่บ้านเฉยๆ เพราะอิรัดทะบานส้นตีนนี่อีก โคตรเสียเวลาชีวิต

อัญเชิญพระราชดำรัส

รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ตัวเองกลายเป็นคนที่ลืมง่ายมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เพิ่งผ่านมาไม่นาน เหตุการณ์ต่างๆในชีวิต จนไปถึงความรู้สึกที่เคยรู้สึก ลืมว่าต้องรู้สึกยังไง หนักเลยคือลืมแม้กระทั่งหนังที่ตัวเองชอบดู เพลงที่ตัวเองชอบฟัง กลายเป็นว่าหมดความสนใจในทุกสิ่งไปแล้ว

ที่เจ็บใจสุดคือการกระทำโง่ๆของตัวเองในเมื่อก่อน

เพื่อนในบอทสุดท้ายวันใดวันหนึ่งเขาก็ต้องหันกลับไปใช้ชีวิตจริงของเขาอย่างเต็มที่ พบเพื่อนที่สัมผัสเนื้อต้องตัวกันได้ไม่ใช่แค่ผ่านตัวอักษร เราก็ขอให้ทุกคนใช้ชีวิตของตัวเองให้ดีเสมอ

อยากรักใครสักคนไปพร้อมกับความสบายใจ

อีตู่อยู่ในชีวิตกูนานกว่าเพื่อนบางคนอีก

ใครว่าเรื่องโรงพยาบาลหลอนแล้ว รออ่านเรื่องนี้เลยครับ Retweet เป็นกำลังใจให้ด้วยครับ คอนโดในฟิลิปปินส์จะโหดแค่ไหน…

เวลาทะเลาะกันควรเคลียร์ปัญหาให้จบภายในวันเดียวอ่ะ สำหรับเราถ้าปล่อยให้มันค้างคาจนข้ามวันข้ามคืนความรู้สึกที่ผ่านไปแล้วอีกวันมันอาจจะไม่ได้เหมือนเดิมยิ่งปล่อยให้ต่างคนต่างเผชิญความรู้สึกที่โดดเดี่ยวด้วยแล้วมันจะแย่เอา

ทำไมทวิตเยอะจัง รำคาญ

น่ากลัวว่ะ อยู่ในจุดที่ทำสิ่งที่ตัวเองชอบแล้วเบื่อ

สักแมชอีเหี้ย รำคาญมานานแล้ว

: ไง เจ้าตัวน่ารัก แมว : ควยไรสัด