“ ย๊า 〜 มาถึงที่นี่ก็เงียบไปแล้วสินะเนี่ย、มะ—เอาเถอะ ยังไงไอ้ของแบบนี้ก็ต้องทำอยู่ดีสิน้า.. ” ⠀⠀⠀#จะทำความรู้จักกับคนที่มารีทวิต ⠀⠀⠀

#うずまきクシナ⠀⠀⠀ ⠀⠀ ⠀⠀ ⠀⠀ ⠀⠀ ⠀ ⠀⠀ ⠀⠀⠀ ⠀“ นารูโตะ . . . ขอบคุณที่ทำให้แม่ได้เป็นแม่ ขอบคุณที่ให้มินาโตะได้เป็นพ่อ และขอบคุณ . . ที่เกิดมาเป็นลูกของเรา”

ไม่ว่าจะช่วงเวลาไหน, ไม่ว่าแกจะเพิ่มจำนวนมาอีกเท่าไหร่, เศษสวะหลายชิ้นรวมกัน สุดท้ายก็กลายเป็นแค่ขยะกองโต รวมหัวพวกที่ล้มเหลวต่อคำสัญญา, คุณค่าของพวกแกทุกตัว มันต่ำตมในสายตาฉันเหมือนกันหมด

เพราะมัวแต่ช่วยเหล่าคนชรา ที่ต้องการความช่วยเหลืออยู่นับไม่ถ้วน ทว่าพอรู้ตัวอีกที เขาก็ตระหนักได้ว่ามีนัดกับทีมเอาไว้ “ตายจริง ซวยแล้ว— ! นี่ฉันจะไปสายอีกแล้วเหรอ บ้าเอ๊ย ไม่อยากโดนไอ้บ้าคาคาชิบ่นเลย !” สองขารีบวิ่งมุ่งตรงไปยังจุดนัดพบโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

” ไม่ได้แวะเวียนหมู่บ้านมานานเลย ” การเป็นอาจารย์ไม่ใช่เรื่องง่าย ทั้งตารางสอนที่แน่นหนาประจวบกับจำนวนนักเรียนนินจาที่เพิ่มมากขึ้น ทำเอาเขาหมดสภาพไปหลายเดือนเลย! ” เป็นยังไงกันบ้าง เจ้าพวกเด็กซนทุกคน! ”

”จะว่าไปแล้ว มีผู้คนเพิ่มขึ้นมามากตั้งแต่ผมไม่อยู่เลยสินะครับー” ”สวัสดีทุกคนนะครับ ผมอุมิโนะ อิรุกะ อาจารย์โฮมรูมของโรงเรียนนินจา โคโนฮะ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ” อิรุกะโค้งตัวอย่างสุภาพนอบน้อม เผยรอยยิ้มต้อนรับสมาชิกหมู่บ้านผู้มาใหม่ทุกคน 🐬☀️

”ไม่อยากจะเชื่อเลย” ” นี่นายมีเงินมากพอที่จะเลี้ยงราเม็งคนอื่นเขาแล้วเหรอ นารูโตะー??? ”

“ โย่ —— ม่า อาจจะแปลกไปสักนิดที่แวะมาแบบนี้ แต่ว่าก็สวัสดีตอนเย็นล่ะ ” “ อย่าลืมหาอะไรลงท้องด้วยล่ะ จะมีแรงทำอะไรก็ต้องใช้พลังงานนี่นะ 〜 ♪ ยังไงก็เถอะ หลังจากนี้ฉันก็มีอะไรต้องทำ (อ่านหนังสือ) เพราะงั้น ✋🏻 ” ยกมือราวกับจะบอกลาและจากไปอย่างรวดเร็ว ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀

𝑊𝘩𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑠 𝑡𝘩𝑒 𝑙𝑎𝑠𝑡 𝑡𝑖𝑚𝑒 𝑜𝑢𝑟 𝑒𝑦𝑒𝑠 𝑚𝑒𝑡 𝑒𝑎𝑐𝘩 𝑜𝑡𝘩𝑒𝑟'𝑠? 𝐼 𝑚𝑖𝑠𝑠 𝑦𝑜𝑢 𝑤𝘩𝑒𝑡𝘩𝑒𝑟 𝑦𝑜𝑢 𝘩𝑒𝑎𝑟 𝑚𝑦 𝑣𝑜𝑖𝑐𝑒 𝑓𝑟𝑜𝑚 𝑎𝑏𝑜𝑣𝑒 𝑜𝑟 𝑛𝑜𝑡.

”ถึงฉันจะไม่ชอบความวุ่นวาย แต่นี่มันไม่สงบเกินไปหรือไง“

”อรุณสวัสดิ์นะครับนักเรียนทุกคน!” ”วันนี้ในคาบเรียนแรก, เราจะมาเรียนวิชาพื้นฐานของการเป็นนินจา คาถาแยกร่าง” ”ตั้งใจเรียนกันล่ะ! ท้ายคาบครูจะขอทดสอบเพื่อทบทวนความเข้าใจนะ”

(📍) — ช่องทางการอ่านมังงะ ‘นารูโตะ’ เว่อร์ชั่นภาษาไทยแบบถูกลิขสิทธิ์ จะมีอยู่ใน meb ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นภาคนินจาจอมคาถา & ตำนานวายุสลาตัน — นอกจากนี้ ยังสามารถอ่านในรูปแบบของภาษาอังกฤษกันได้ที่แอปพลิเคชัน manga pluss

⠀⠀⠀——เท้าสัมผัสพื้นห้องนอนของตนที่เป็นที่พักผ่อนสำหรับคาคาชิผู้ซึ่งผ่านเรื่องต่าง ๆ ผ่านมาในแต่ละวัน ⠀⠀⠀มือหนาเอื้อมไปที่โต๊ะอาหาร , หยิบจับกล่องนมกล่องใหญ่ขึ้นมาอยู่กล่องหนึ่ง กำลังตัดสินใจจะดื่มก่อนนอน แต่เมื่อมองดูเวลาหมดอายุ หมดไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วนี่.. “ ... 💧” ⠀

⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ เอียงหูรอฟังทุกคนมาบอก ⠀⠀⠀

”โอบิโตะ! เธอน่ะเป็นเด็กที่ร่าเริง แจ่มใส แถมคอยฝึกฝนตัวเองทุกวัน” ”ครูดีใจที่มีรุ่นพี่ที่ดี เป็นแบบอย่างให้พวกรุ่นน้อง แต่ว่าー” ”เพลาๆ เรื่องหลับในห้องเรียนบ้างนะ...”

” นายมันเจ้าเด็กบ้าใจร้อน ”

⠀ ⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀ “เงียบชะมัด..ทุกคนหายไปอยู่หมู่บ้านไหนกันหมด , กลับมาแคว้นโคโนฮะได้แล้ว !” ⠀⠀⠀

ฉันที่ควรคุมอยู่เบื้องหลังทำไมต้องมาทำงานทำการอะไรพวกนี้ให้เสียเวลาด้วย… “ช่วยไม่ได้ เผื่อพวกเธอสนใจอยากจะช่วยหาเงินเข้าองค์กรไส้แห้งนี่ก็อย่าลืมติดตามรายละเอียดได้จากที่นี่ล่ะ” jumpshop-online.com

โอฮะโยะーー!!! ช่างเป็นเช้าที่อากาศเย็นสบายเลยพวกเจ้าว่าไหม ขอให้เป็นวันนี้เป็นวันที่ดีเสียล่ะ☀️!

” นักเรียนทุกคน สบายดีไหมครับ? ” อิรุกะเปิดประตูเข้ามายังห้องเรียนที่คุ้นเคย กลิ่นอายที่ไม่เคยเปลี่ยน บรรยากาศที่น่าคิดถึง นานแล้วนะเนี่ย ”ครูไม่ได้กลับมานานเลย ฮ่ะแฮะแฮะ. . .”