Yolda kaldım, hallettim.
Kapıda kaldım, hallettim.
Hastalandım, hallettim.
Param bitti, hallettim.
Çok üzüldüm, hallettim.
Halledemedim ama onu da hallettim.
Kendi kendime hallettim… yine hallederim.
Teşekkür ederim.
İnsan aslında karşısında güvenebileceği birini ister… Yanında kendini güvende hissedeceği, iç sesiyle savaşmayacağı, davranışlarında ‘acaba’ aramayacağı birini. Güven kırıldığında gürültü çıkarmaz ama sessizce birçok şeyi değiştirir.