Bazen voleybol milli maçlarımızı izlerken alınan sayılarda gözlerimi aniden su basıyor. Pıtır pıtır. Hele bazen öğle yemeklerinde eski maçlarımızı izlerken lokmalarımı yutamıyorum ağlamak hissinden. Uzaklaşıp kendime bakınca, Allahım neden böyleyim, diyorum.

Kafam bir konuya o kadar takıldı ki, bu sabah 15 tane kıyafet değiştirip en saçma olanını giydim, bütün kırmızı ışıklara yakalandım ve yapmam gereken şeylerin tümünü unuttum. Böyle bir günaydın, devamı hayrola.

Merhaba kendim değilmişim gibiyim iki haftadır. Saçmaladıkça saçmalıyorum. Bir noktada inşallah normal halime dönerim. Eğer yeni normalim buysa, vahim. Ve insanın yedikçe yiyesi, okudukça okuyası belki saçmaladıkça saçmalayası geliyor.

Aşiyan. En sevdiğim kelime bu.

Iyi gelme derdi, merhem olma derdi. Ananemden miras. İlla olduracak, hatta bazen ya olduracak ya öldürecek siniriyle iyileştirirdi. Ama mecbur, iyi olunacak. Bir çeşit miras işte. Seçemiyoruz.

Sabırlı bir sabırsızım

Bunu Boşnak bir anne paylaştı. Camiye giden oğlu çıkışta ayakkabısında para bulmuş. Bu örnekler de çoktur. Camideki küçük ayakkabılara bir iki kuruş para bırakılır, çocuklar da çıkışta mutluluktan havaya uçar. 😊 Hem sağlığa zararlı da değil. 😄

İnsanı en güzelleştiren şey sevildiğinden emin olması. İnsanı en çirkinleştiren şey de sevildiğinden emin olması.

Bütün zamanlar çok kısıtlı

instagram.com/p/CkjWPQpD2se/… İki yılın emeğine son iki gün kaldı. Dua ve destek beklerim.

Dünyada 34 ülkede, Türkiye’de ilk olarak Banaz ilçemizde; BM Kalkınma Programı ile Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından finanse edilen Agro (Tarım) Kütüphanesinin açılışı, Vali Dr. Turan Ergün ile BM Daimi Temsilcisi Sayın Louisa Vinton’un katılımıyla gerçekleştirildi.

Dün kütüphanemde böyle bir şey oldu.

Küçükken evde tek başıma beklemekten korkardım. Zaman hızlı geçsin diye yoldan geçen arabaları sayardım umudumu bir sayıya bağlardım. Beklemek hala benim için korku dolu bir sabırsızlık barındırıyor. Şimdi yine beklerken evimizin balkonunda arabaları sayıyorum. Hiç mi büyümedim.