herkesin belirli dönemleri olur gerçekten dibi gördüm dediği umudu kestiği işte o anlarda gerçek olan her şeyi buluyoruz bence gerçek dost gerçek sevgi kimse üzüntüden ölmüyor belki ama o eşikte hayatından çıkardığın insanlar senin yeniden doğuşun oluyor sanki

inceldiği yerden kopmaz ben istediğim yerden keserim

ona da böylesi yakışırmış der geçeriz herkes dengiyle aşık atar

elbette hakkımda konuşacaksın ama itin havlaması kurdun ne kadar umrunda

düzeltmeye çalışmıyorum çünkü ben bozmadım

siz insanı zorluyorsunuz siz var ya şerefsizliğinizle insanı öyle şeyler yapmaya zorluyorsunuz ki düşünürken bile kendimden korkuyorum

25 yaşındayım hala kötü bir insanla karşılaşınca şok oluyorum anla artık işte kötü insanlar var alış şuna

eksikliğimi hissedeceksin , ama yüzüne bile vurmayacağım

yarımı gömdüm, yarımı güneşe döndüm, kendimeydi küfrüm

beni anlamak istemediğin zamanı, beni anlamak için harcasaydın beni harcayamazdın

nefretle hatırlayacağım koca bir yıl

beceremiyorum bu yaşama işini bu çamura bulanarak

göğsümde ki ağrının sebebi rüzgar yemiş olmam mı yoksa varoluşsal sancılar ve yaşadığım her şeyin yaptığı ağırlık mı acaba

beni bir kere kırdıysan bana bir daha asla güvenme :)

böyle olsun istemezdin ama böyle olması gerekiyordu hissi

neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt edemediğin o dönem

telefonu sarja takmaktan da bıktım açıkçası

tüm güzel duygularımı geleceğimde olmayacak biri için harcadım

kendim ettim kendim buldum, bakmasaymışım sana ev diye

senin toprağın benim tohumlarımı kabul etmedi ben de bunu köklerim kurumadan anlayamadım