Her şeye rağmen ben seni kötüleyemem. Çiçekli bir yol vardı, yürüdüm derim. Ayaklarıma dikenler battı ama her ormanda olur böyle şeyler derim. Ben seni sana rağmen sevmiştim…

Herkesten ve her şeyden kaçıyorum. Bu saatten sonra yakalayabilen de olmaz zaten.

Zamanla iyileşiyor her yara Ama iyileşmedim ben hâlâ.

Hiçbir şeye küsmedim. Hiçbir şeyden vazgeçmedim. Ama hevesim vardı bir zamanlar, ışıl ışıl koşardım. Şimdi o insan yok her şeye taş duvarım.

Beynim, kalbimin aldığı kararlara yetişmekte zorlanıyor.

Yüreğimin ezberi, kara kışın esmeri Ben sana vurgun, başka da çarem yok..

Hayat bazen seçim hakkı vermez insana. Yaşamak istediğin gibi değil, mecbur kaldığın gibi yaşarsın.

Ben her zaman “Allah görüyor” diyenlerden olacağım. Kalbim bin parçaya bölünse bile.

Yağmur olsan binlerce damla arasında bulur tutardım seni. Çünkü korkarım, toprak aldığını vermiyor geri.

Ben sana veda edemem Kır, dök, parçala ama gel hemen Ben seni kadere teslim edemem Başına bişey gelir, hesabını veremem

O bir yılın anlamını bin yıl geçse de unutmam

Yalvarırım yağma yağmur, anılarım silinecek Zaten onsuz yaşanmıyor, bu ömür nasıl geçecek

Kahverengi gözleri var ama gökyüzü gibi bakıyor..

“Seni itmişler sen düşmemiş gülmüşsün.” Elbette öfkeli olacaklar. Bazen bazılarının sana olan kızgınlığı hâlâ dimdik duruyor olmandır..

Kayboldum, adımı koydular deli Sen yokken kimse tutamıyor beni

Her şeyin 2025’te kalmasına son 21 saat.

Anladım gözlerin yol bitti dedi Ne kadar saklasam boşuna artık Gözlerin dilinden önce söyledi Suçlu bir veda bu, merhaba değil Can gibi çekilip ayrılsan tenden Gitme, kal dememi bekleme benden Ayrılık kararı verilmiş dünden Gözlerin dilinden önce söyledi.

Seni sarıp saklasam ayrılık bizi bulamaz sanmıştım, inanmıştım. Yeterince hızlı koşarsam yalnızlık bizi yakalayamaz sanmıştım, inanmıştım.

Her rüya bir gerçek saklar ve bazı gerçekler rüyalardan daha karanlıktır.