Bilgisiz bir kimse savaş davuluna benzer, sesi çok, içi boştur. Sadi

Bilgiyle dirilenler ölmez. Hz. Ali (r.a.)

Akşam yine akşam, yine akşam, Bir sırma kemerdir suya baksam Üstümde semâ bir kavs-ı mutalsam!

Yorgun gözümün halkalarında Güller gibi fecr oldu nümâyân, Güller gibi... sonsuz iri güller,

Güller ki kamıştan daha nâlân, Gün doğdu yazık arkalarında!

Altın kulelerden yine kuşlar Tekrârını ömrün eder i'lân, Kuşlar mıdır onlar ki her akşam Alemlerimizden sefer eyler?..

Akşam, yine akşam, yine akşam, Göllerde bu dem bir kamış olsam!

Aşkın bu karanlık gecesinde Bülbül yine vahşi müterennim Mecnûn'u terk etti mi Leylâ? Vahşî sesi firkat sesi sandım.

Aşkın bu karanlık gecesinde, Hicrânımı duydum, seni andım, Firkatzede bülbül gibi yandım

Nasıl istersen öyle dinle, bakın: Dalların zirvesindeyiz ancak, Yarı yoldan ziyâde yerden uzak, Yarı yoldan ziyâde mâha yakın.

Bir Acem bahçesi, bir seccâde, Dolduran havzı ateşten bâde... Ne kadar gamlı bu akşam vakti... Bakışın benzemiyor mu'tade.

Gök yeşil, yer sarı, mercân dallar, Dalmış üstündeki kuşlar yâda; Bize bir zevk-i tahattur kaldı Bu sönen, gölgelenen dünyâda!

Bu sefil iştiha, bu kirli nazar, Bulamaz sende, bende bir ma'na, Ne bu akşamda bir gam-ı nermin

Ne de durgun denizde bir muğber Lerze-i istitar ü istiğna Sen ve ben Ve deniz Ve bu akşamki lerzesiz, sessiz Topluyor bu-yi ruhunu guya

Uzak Ve mai gölgeli bir beldeden cüda kalarak Bu nefy ü hicre müebbed bu yerde mahkumuz... O belde?

Ağaçların seheri zirvesinde titreşiyor Tuyûr-ı fâniye-i âlem-i tahayyül ü hâb. Semâyı kaplayacak, şimdi, gâzeler gibi nûr

Seher Zavallılar kalacaklar esir-i ufk-ı türâb. Ve onların gözü eyler nücûm-ı fecre itâb Ve onların sesi eyler "nihayet"i işrâb...

Âteş doludur, tutma yanarsın Karşında şu gülgûn piyâle!..

Mehtab, kemer taze belinde Üstünde sema, gizli bir örtü Yıldızlar, onun gülüdür elinde...